Αγαπάτε τη φύση; Τίποτα δεν είναι τυχαίο… Τι “κρύβεται” πίσω από την προτίμησή σας

Νέα διεθνής επιστημονική έρευνα επισημαίνει ότι η αγάπη για τη φύση δεν είναι μόνο θέμα απλής προτίμησης, ψυχολογικής τάσης ή ανατροφής και επιρροής από το περιβάλλον, αλλά έχει επίσης ένα όχι αμελητέο γενετικό υπόβαθρο, με άλλα λόγια είναι επίσης θέμα γονιδίων και κληρονομικότητας.

Τα συμπεράσματα τη έρευνας βασίστηκαν στη μελέτη διδύμων, οι οποίοι όταν είναι πανομοιότυποι εμφανίζουν πιο κοινή στάση απέναντι στη φύση, σε σχέση με τους μη πανομοιότυπους διδύμους.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τη Σιγκαπούρη μελέτησαν 1.153 ζεύγη διδύμων αναφορικά με τη σχέση που είχαν αναπτύξει με τη φύση, την επιθυμία τους να βρίσκονται συχνά κοντά της και πόσο συχνές ήταν οι επισκέψεις τους σε πάρκα και κήπους.

Διαπιστώθηκε ότι οι ταυτόσημοι δίδυμοι (μονοζυγωτικοί) που μοιράζονται σχεδόν το 100% των γονιδίων τους είναι πιο όμοιοι μεταξύ τους αναφορικά με την προδιάθεση και την επαφή τους με τη φύση, την οποία επισκέπτονται συχνότερα, σε σχέση με τους μη ταυτόσημους διδύμους (διζυγωτικούς) που μοιράζονται περίπου το 50% του γενετικού υλικού τους. Εκτιμήθηκε ότι η κληρονομικότητα κυμαίνεται από 46% όσον αφορά τον γενικότερο προσανατολισμό απέναντι στη φύση έως 34% όσον αφορά τη συχνότητα των επισκέψεων σε πάρκα και κήπους.

Το συμπέρασμα των επιστημόνων είναι ότι υπάρχει μία επιρροή του DNA στο πώς οι άνθρωποι νιώθουν τη φύση και σχετίζονται μαζί της. Από την άλλη πλευρά, οι περιβαλλοντικοί παράγοντες θεωρούνται σημαντικότεροι, εξηγώντας πάνω από το 50% των διαφορών ανάμεσα στους ανθρώπους αναφορικά με τις διαθέσεις τους και τη συμπεριφορά τους απέναντι στη φύση.

Οι άνθρωποι που αφιερώνουν περισσότερο χρόνο στη φύση έχουν βρεθεί -από προηγούμενες έρευνες- να έχουν καλύτερη ψυχική υγεία, αν και διαφορετικοί άνθρωποι βιώνουν και ωφελούνται από τη φύση με αρκετά διαφορετικό τρόπο. Πηγή, περιοδικό Βιολογίας PloS Biology, ΑΜΠΕ