Πατέντα Ελλήνων η πίτα για το σουβλάκι. Οι πρώτοι φούρνοι, παγκοσμίως, που την έφτιαχναν

Αποκλειστικά ελληνική πατέντα και συνταγή είναι η πίτα στο σουβλάκι… Κατά τη διάρκεια της Ιταλικής κατοχής, οι Ιταλοί απαίτησαν και έδειξαν  στους Έλληνες φουρνάρηδες να τους παρασκευάσουν την ιταλική γαλέτα. Ήταν μια εύκολη λύση για να τρέφεται ο στρατός με αρτοπαρασκευάσματα μεγάλης διάρκειας. Οι Έλληνες φουρνάρηδες,  επηρεασμένοι και από την πείρα τους σε ένα είδος Μικρασιατικού ψωμιού που έμοιαζε με πίτα, αντί για γαλέτα παράγουν την πίτα, που όλοι γνωρίζουμε σήμερα.

Ο φούρνος του Χατζή μαζί με το φούρνο του Λαμπράκη, στη Νίκαια,  ήταν οι πρώτοι φούρνοι, παγκοσμίως, που παρήγαγαν την πίτα για σουβλάκι. Όμως  ως εμπορική επιχείρηση ξεκίνησε το 1952 από τους αδελφούς Αντώνη και Κυριάκο Παπαδόπουλο, από την Άψαλλο Έδεσσα, σε ξυλόφουρνο και με παράγωγη 200 έως 300 πίτες την ώρα και η τιμή πώλησης ήταν 4-5 δεκάρες.

Το πρώτο τυλιχτό σουβλάκι

Στον Πειραιά ένας Κωνσταντινουπολίτης έφτιαξε το 1950 το πρώτο τυλιχτό σουβλάκι αρχικά με κεμπάπ, το οποίο εκτός από το κρέας περιελάμβανε ντομάτα, κρεμμύδι και μαϊντανό. Λίγο αργότερα το παράδειγμα του ακολούθησαν αρκετά σουβλατζίδικα χρησιμοποιώντας στην πορεία  και καλαμάκι χοιρινό. Μάλιστα την εποχή εκείνη έκαναν την εμφάνιση τους κινητά σουβλατζίδικα, ίσως οι πρώτες καντίνες με καρότσια ψησταριές που έψηναν με κάρβουνα το κρέας τις πίτες ή το ψωμάκι .

Το 1980 το τυλιχτό σουβλάκι αρχίζει να αλλάζει μορφή και εμπλουτίζεται με μαρούλι πατάτες και ότι άλλο επιθυμεί κανείς και είναι πλέον ο γαστρονομικός  “βασιλιάς” της χώρας, αφού οι Έλληνες περίμεναν σε ουρές στα σουβλατζίδικα για να το γευτούν.