Μέρα μνήμης για τον “πατέρα της νεοελληνικής ζωγραφικής”… Και το τέλος ήρθε από τα χημικά στα χρώματα

Εμπνεύσεις... τέχνης

Το έργο “Αντιγόνη και Πολυνείκης”, του 1865 (λάδι σε μουσαμά), είναι του Νικηφόρου Λύτρα, ο οποίος, σαν σήμερα, το 1904, έφυγε από τη ζωή…  Ένα από τα πρώτα έργα που φιλοτέχνησε, αμέσως μετά την επιστροφή του από το Μόναχο, επηρεασμένος από το ύφος του δασκάλου του Καρλ φον Πιλότι.

Ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες ζωγράφους και δασκάλους της ζωγραφικής κατά τον 19ο αιώνα. Θεωρείται από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της Σχολής του Μονάχου και πρωτοπόρος στην διαμόρφωση της διδασκαλίας των Καλών Τεχνών στην Ελλάδα. Ο καταξιωμένος Λύτρας ήταν από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα στους αθηναϊκούς καλλιτεχνικούς κύκλους της εποχής του.

Τα έργα των τελευταίων του χρόνων του Νικηφόρου Λύτρα διαπνέονται από την μελαγχολία των γηρατειών, από θρησκευτικές ανησυχίες και μηνύματα θανάτου. Προς το τέλος της ζωής του, ασκητικές και μαυροντυμένες υπάρξεις με κέρινα πρόσωπα πήραν την θέση των λυγερόκορμων κοριτσιών.

Το 1903 παρασημοφορήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Σωτήρος. Το 1909, μετά τον θάνατό του, έργα του παρουσιάστηκαν στην έκθεση «Η σχολή του Πιλότυ 1885-1886» στην γκαλερί Heinemann του Μονάχου. Το 1933 πραγματοποιήθηκε μεγάλη αναδρομική έκθεση στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών με 186 έργα του. Τα ελληνικά ταχυδρομεία τον τίμησαν με την έκδοση γραμματοσήμου.

Πέθανε σε ηλικία 72 ετών το καλοκαίρι του 1904, μετά από σύντομη ασθένεια που εικάζεται ότι οφειλόταν σε δηλητηρίαση από τις χημικές ουσίες των χρωμάτων… Το έργο της φωτογραφίας εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτσου / National Gallery.

Σύνολο επισκέψεων 2,366 , Σήμερα 1