Σπεύδουν από κάθε γωνιά της Γης να δουν… το νησί της απόρριψης και του πόνου…

Σπεύδουν από κάθε γωνιά της Γης για να δουν ένα μοναδικό μνημείο που συγκινεί βαθιά… Έτοιμη να υποδεχθεί τους επισκέπτες από όλο τον κόσμο, που θα επιλέξουν να βρεθούν στην Κρήτη για τις διακοπές τους, είναι η Σπιναλόγκα, που διατηρεί σταθερά έντονο το ενδιαφέρον των τουριστών.

Χιλιάδες επισκέπτες επισκέπτονται κάθε χρόνο το πανέμορφο αυτό νησάκι με καραβάκια που ξεκινούν κάθε μία ώρα από τον Άγιο Νικόλαο, την Ελούντα και την Πλάκα που βρίσκεται ακριβώς απέναντι στην στεριά και απέχει περίπου 800 μέτρα.

Το ενδιαφέρον την τελευταία δεκαετία είναι πολύ έντονο και αυτό αποτυπώνεται και στην επισκεψιμότητα. Εκτιμάται ότι τη Σπιναλόγκα θα επισκεφτούν φέτος περισσότεροι από 300.οοο τουρίστες. Ήδη έχει αρχίσει να πυκνώνει η ροή επισκεπτών.

Η Σπιναλόγκα, ένα μοναδικό μνημείο που συγκινεί βαθιά, διεκδικεί την ένταξή της στον κατάλογο με τα μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco. 

Η βαριά ιστορία της…

Στις 30 Μαίου του 1903 υπογράφηκε η απόφαση για να μετατραπεί η Σπιναλόγκα σε νησί των λεπρών και στις 13 Οκτωβρίου 1904 μεταφέρθηκαν 251 ασθενείς, 148 άνδρες και 103 γυναίκες.

Μετά το 1913 η Κρήτη ενώθηκε με την Ελλάδα και άρχισαν να έρχονται ακόμα περισσότεροι άρρωστοι στη Σπιναλόγκα, ενώ αργότερα δέχτηκε ασθενείς ακόμα και από άλλες χώρες και χαρακτηρίστηκε σαν Διεθνές Λεπροκομείο. Χρησιμοποιήθηκε ως Λεπροκομείο όπου οδηγήθηκαν όλοι οι λεπροί της Κρήτης, οι οποίοι πρώτα βρίσκονταν απομονωμένοι στη «Μεσκινιά», έξω από το Ηράκλειο και θεωρούνταν εστία μολύνσεως και για τον υπόλοιπο λαό.

Κατά την περίοδο της Ιταλογερμανικής κατοχής οι κατακτητές δεν τολμούσαν να αφήσουν ελεύθερους τους λεπρούς και ήταν αναγκασμένοι να τους τροφοδοτούν οι ίδιοι, δεδομένου ότι το απέναντι χωριό Πλάκα το είχαν εκκενώσει και είχαν διώξει τους κατοίκους σε άλλα χωριά, όλη δε την παράλια περιοχή την είχαν οχυρώσει με πολυβολεία, υπόγειες στοές, ναρκοπέδια γιατί φοβούνταν απόβαση των Άγγλων σ’ εκείνο το μέρος. Ούτε ποτέ μπήκε στο νησάκι Ιταλός ή Γερμανός.

Τελικά το 1957 έκλεισε μετά την ίαση των λεπρών με τη χρήση αντιβιοτικών φαρμάκων.