Μην ξεχνιόμαστε, αλλάζει η ώρα. Πως αντέδρασαν οι Έλληνες στην πρώτη εφαρμογή… το 1932

Ήρθε η στιγμή να αποχωριστούμε τη θερινή ώρα… Αύριο λήγει η εφαρμογή του μέτρου της θερινής ώρας. Έτσι, στις 04:00 π.μ. τα ξημερώματα, θα γυρίσουμε τα ρολόγια μας μία ώρα πίσω, ώστε να δείχνουν 03:00 π.μ., σύμφωνα με την Οδηγία 2000/84 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της EE 19/01/2001.

Η πρώτη εφαρμογή

Η πρώτη πειραματική αλλαγή της ώρας στη χειμερινή ώρα έγινε την Παρασκευή 1 Σεπτεμβρίου 1932 και η επιστροφή στη θερινή ώρα στις 6 Ιουλίου του ίδιου έτους.

Ποιες ήταν οι πρώτες εντυπώσεις των πολιτών σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής

Ο Τύπος της εποχής έγραφε για εκείνη τη στιγμή: “Όπως η κάθε αλλαγή κοινωνικού θεσμού έχει τα θύματα της και τους κερδοσκόπους της. Έτσι και η αλλαγή της ώρας έχει τους κερδισμένους της και τους χαμένους της.

Κερδισμένοι λόγου χάριν ήταν οι καταστηματάρχες εκείνοι που σε πείσμα του αστυφύλακα που δεν ήξερε αν πρέπει να τους γράψει ή όχι. Άφησαν τα καταστήματα τους ανοιχτά μια ώρα αργότερα. Χαμένοι πάλι ήταν οι υπάλληλοι οι οποίοι εργάστηκαν μια ώρα περισσότερο. Υπήρχαν και εκείνοι που την επόμενη έφτασαν στην εργασία τους μια ώρα νωρίτερα για να βρουν κλειστά τα καταστήματα και τα γραφεία.

Κερδισμένοι οπωσδήποτε ήταν οι ξενύχτηδες οι οποίοι είχαν παρέα όλους εκείνους που περίμεναν να έλθει μια η ώρα για να βάλουν τα ρολόγια τους στις δώδεκα. Χαμένοι πάλι βγήκαν εκείνοι που νυστάζουν και που φυσικά δεν τολμούν να πάνε να κοιμηθούν με τις κότες.

Κερδισμένοι ήταν οι θεατρώνες οι οποίοι τελείωσαν μια ώρα αργότερα. Όμως, είχαν ξεκινήσει και μια ώρα αργότερα. Χαμένοι ήταν οι δυστυχείς θεατριζόμενοι που έχασκαν ως τις έντεκα και μισή στις θέσεις τους. Βρίσκονταν ενώπιον της κλειστής αυλαίας.

Κερδισμένοι βγήκαν οι σοφέρ σε βάρος των χαμένων επιβατών των τραμ και των λεωφορείων τα οποία δεν έσπευσαν να βάλουν τον λεπτοδείκτη των ρολογιών τους μια ώρα πίσω.

Η εντύπωση του κόσμου, σύμφωνα με τον Τύπο

Στα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής για τις αντιδράσεις του κόσμου, έγραφαν: “Εκτός των κερδών και των ζημιών, ακόμα και εκείνοι που άλλαξαν την ώρα είχαν μια περίεργη εντύπωση. Άλλοι είχαν την εντύπωση ότι τους χαρίστηκε κάτι το σπουδαίο. Μια ολόκληρη ώρα. Σαν να πρόκειται σε αυτήν την ώρα να συμβούν όσα πράγματα δεν συνέβησαν στις άλλες. Άλλοι σπατάλησαν πολλές περισσότερες ώρες αντί της μιας που τους είχε επιστραφεί. Σηκώθηκαν από το κρεβάτι τους μια ώρα αργότερα με την πεποίθηση ότι ήταν δική τους η ώρα αυτή. Αλλά δεν έφτανε αυτό. Ότι είχαν να κάνουν το έκαναν αργά και χωρίς να βιάζονται. Είχαν την πεποίθηση ότι η επιστραφείσα ώρα τους αφήνει περιθώριο”.