«Έφαγε χυλόπιτα». Ερωτική απόρριψη ή… επιστημονική απάτη; Πως καθιερώθηκε

Η «χυλόπιτα» είναι ίσως το πιο… πικρό γλύκισμα της ελληνικής γλώσσας. Αν και σήμερα τη συνδέουμε αποκλειστικά με την ερωτική απόρριψη, η προέλευσή της κρύβει μια δόση «επιστημονικής» απάτης. Αυτό συνέβη στα τέλη του 19ου αιώνα.

Γύρω στο 1870, ζούσε στην Αθήνα (στην περιοχή των Εξαρχείων) ένας τύπος που παρίστανε τον γιατρό, ονόματι Παρθένης. Ο Παρθένης εκμεταλλευόταν την απελπισία των ερωτευμένων που δεν έβρισκαν ανταπόκριση. Παράλληλα, ισχυριζόταν ότι είχε τη λύση για να «γιατρέψει» τον πόνο τους. Επίσης, υποσχόταν ότι μπορούσε να φέρει πίσω το πρόσωπο που τους αρνήθηκε.

Η μέθοδός του ήταν η εξής: Παρασκεύαζε κάποιες πίτες από ψημένο χυλό (εξού και το όνομα χυλόπιτα). Πάνω στις πίτες χάραζε «μαγικές» λέξεις ή ακαταλαβίστικα σύμβολα. Έπειθε τους πελάτες του ότι αν έτρωγαν αυτές τις πίτες, θα τους περνούσε ο καημός. Εναλλακτικά, έλεγε ότι ο έρωτάς τους θα γινόταν αμοιβαίος.

Φυσικά, το μόνο που συνέβαινε ήταν να χάνουν οι άνθρωποι τα λεφτά τους και να μένουν με την πικρία της απόρριψης (και τη γεύση του αλευριού στο στόμα). Έτσι, όταν κάποιος αποτύγχανε στον έρωτα, οι φίλοι του τον κορόιδευαν. Συχνά του έλεγαν: «Πήγαινε τώρα να φας μια χυλόπιτα από τον Παρθένη».