Από τα πιο εντυπωσιακά σπήλαια της Ελλάδας. Γιατί το αποκαλούν φυσικό «έργο τέχνης»

Βλέπετε το Σπήλαιο Κάψια στην Αρκαδία που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα και πιο εντυπωσιακά σπήλαια της Ελλάδας.  Συγκαταλέγεται στην κορυφαία δεκάδα των σπηλαίων της χώρας μας.

Βρίσκεται περίπου 15 χλμ. βόρεια της Τρίπολης και μόλις 1,5 χλμ. από το χωριό Κάψια, στις παρυφές του Μαινάλου. Όπως σε όλα τα σπήλαια, η θερμοκρασία είναι σταθερή (γύρω στους 14-16°C), οπότε μια ζακέτα είναι απαραίτητη ακόμα και το καλοκαίρι.

1. Ο “Κήπος των θαυμάτων”

Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του είναι η Αίθουσα των Θαυμάτων. Εκεί θα δείτε σπάνιους χρωματισμούς που δύσκολα συναντάς σε άλλα σπήλαια: έντονο κόκκινο της φωτιάς, κίτρινο της ώχρας και γαλαζοπράσινες αποχρώσεις που μπλέκονται με το λευκό των σταλακτιτών, δημιουργώντας ένα φυσικό «έργο τέχνης».

2. Το μυστήριο με τα διάσπαρτα οστά

Εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1887 από τον Γάλλο αρχαιολόγο Γουσταύο Φουζέρ, αλλά άνοιξε επίσημα για το κοινό το 2010. Στο εσωτερικό του βρέθηκαν διάσπαρτα οστά από τουλάχιστον 50 ανθρώπους (από βρέφη μέχρι ενήλικες), καθώς και πήλινα σκεύη και λυχνάρια. Αυτό που προκάλεσε εντύπωση δεν ήταν απλώς η ύπαρξή τους, αλλά η κατάσταση και η θέση τους. Τα οστά βρέθηκαν ανακατεμένα με λάσπη και αργιλικά ιζήματα στο δάπεδο του σπηλαίου.

Αν και αρχικά υπήρχαν θεωρίες για τελετουργικές ταφές ή θυσίες, η επικρατέστερη επιστημονική άποψη κλίνει προς μια φυσική καταστροφή. Τα ευρήματα ανήκουν κυρίως στην Ύστερη Αρχαιότητα (4ος – 6ος αιώνας μ.Χ.) και ορισμένα στην Ελληνιστική περίοδο. Πιστεύεται ότι οι άνθρωποι αυτοί κατέφυγαν στο σπήλαιο για να προστατευτούν, πιθανότατα κατά τη διάρκεια επιδρομών (ίσως των Γότθων ή άλλων βαρβαρικών φύλων) ή λόγω κάποιου ακραίου καιρικού φαινομένου.

Το σπήλαιο Κάψια αποτελεί τμήμα ενός τεράστιου συστήματος καταβοθρών που αποστραγγίζουν το οροπέδιο της Μαντινείας. Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι μια ξαφνική και βίαιη πλημμύρα παγίδευσε τους ανθρώπους στο εσωτερικό του. Η στάθμη του νερού ανέβηκε τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβαν να βγουν, με αποτέλεσμα να πνιγούν. Το γεγονός ότι τα οστά βρέθηκαν σε στρώματα λάσπης και όχι σε οργανωμένους τάφους ενισχύει το σενάριο του αιφνίδιου θανάτου από φυσικά αίτια.

Σήμερα, ο επισκέπτης μπορεί ακόμα να δει ορισμένα από αυτά τα οστά, καθώς οι αρχαιολόγοι επέλεξαν να αφήσουν κάποια στο σημείο όπου βρέθηκαν (προστατευμένα), ως μαρτυρία της ιστορίας του σπηλαίου.