Α, ρε πατέρα…. Πόσο καλό κάνει στο παιδί ο ενεργός μπαμπάς. Πως βοηθά στη συμπεριφορά του

Σήμερα γιορτάζεται η αμερικανικής εμπνεύσεως Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα…  Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα ήταν η Αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ – Ντοντ. Εκείνη θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της.

Βρετανική επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει πόσο καλό κάνουν στο παιδί οι ενεργοί πατεράδες. Όπως επισημαίνουν μετά από μελέτες τους, οι ενεργοί μπαμπάδες περνάνε χρόνο με το μωρό τους κατά τους πρώτους μήνες της ζωής του. Συγκεκριμένα, παίζοντας και αλληλεπιδρώντας μαζί του το βοηθάνε να έχει στη συνέχεια καλύτερη νοητική ανάπτυξη.

Οι ερευνητές των πανεπιστημίων Imperial College, King’s College, Έξετερ και Οξφόρδης διαπίστωσαν ότι όσο περισσότερο ένας μπαμπάς ασχολούνταν ενεργητικά με το μωρό του, τόσο καλύτερες επιδόσεις αυτό εμφάνιζε στα νοητικά τεστ. Τα τεστ αυτά αφορούσαν προσοχής, επίλυσης προβλημάτων, γλώσσας, κοινωνικών δεξιοτήτων κ.α., που έκανε στα δύο του χρόνια.

Ακόμη και τόσο νωρίς, στην ηλικία των τριών μηνών, οι αλληλεπιδράσεις πατέρα-παιδιού μπορούν να επηρεάσουν θετικά την κατοπινή νοητική ανάπτυξη του παιδιού. Αυτό δεν είχε έως τώρα διαπιστωθεί, σύμφωνα με τους επιστήμονες.

Η θετική αυτή επίπτωση αφορά εξίσου τα αγόρια και τα κορίτσια, κάτι που έρχεται να αμφισβητήσει τη διαδεδομένη αντίληψη ότι το παιγνίδι με τον μπαμπά σε πολύ μικρή ηλικία είναι πιο σημαντικό για τα αγόρια από ό,τι για τα κορίτσια. Διαπιστώθηκε επίσης ότι πιο θετική επίδραση στα παιδιά έχουν μπαμπάδες που είναι ευαίσθητοι, ήρεμοι και λιγότερο αγχώδεις.

Πως βοηθά στη συμπεριφορά του παιδιού

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ και το Ίδρυμα LEGO εξέτασαν δεδομένα από μελέτες που είχαν διεξαχθεί τα τελευταία 40 χρόνια. Στόχος ήταν να κατανοήσουν καλύτερα τον τρόπο που παίζουν οι πατεράδες με τα παιδιά, όταν αυτά είναι πολύ μικρά (ηλικίας 0 έως 3 ετών).

Διαπίστωσαν ότι είναι ευκολότερο για τα παιδιά να ελέγχουν τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά τους καθώς μεγαλώνουν. Αυτό ισχύει όταν οι μπαμπάδες αφιερώνουν χρόνο στο να παίζουν μαζί τους από πολύ μικρή ηλικία.

Αν και υπάρχουν πολλές ομοιότητες μεταξύ μπαμπάδων και μαμάδων ως προς τον τρόπο παιχνιδιού με τα παιδιά, τα ευρήματα προτείνουν ότι οι μπαμπάδες εμπλέκονται σε περισσότερο σωματικό παιχνίδι, ακόμα και με τα μικρότερα σε ηλικία παιδιά, επιλέγοντας δραστηριότητες όπως το γαργαλητό, το κυνηγητό και το κουβάλημα στους ώμους.

Αυτό το είδος παιχνιδιού φαίνεται να βοηθά τα παιδιά να μάθουν να ελέγχουν τα συναισθήματά τους. Επιπλέον, μπορεί να γίνουν καλύτερα στη ρύθμιση της μετέπειτα συμπεριφοράς τους, καθώς εισέρχονται σε πλαίσια όπου αυτές οι δεξιότητες είναι σημαντικές, ειδικά στο σχολείο.

Φάνηκαν επίσης να έχουν καλύτερο έλεγχο της επιθετικότητάς τους. Ήταν λιγότερο επιρρεπή να χτυπήσουν άλλα παιδιά, σε περίπτωση διαφωνιών στο σχολείο.

Ο λόγος που συμβαίνει αυτό μπορεί να είναι ότι το σωματικό παιχνίδι το οποίο και προτιμούν οι μπαμπάδες, είναι ιδιαίτερα κατάλληλο για την ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων.

Δείτε αποσπάσματα ταινιών της Finos Film για τον πατέρα