Κοσμοσυρροή χιλιάδων προσκυνητών για τη μεγαλειώδη θαυματουργή εικόνα…

Χιλιάδες προσκυνητές από κάθε γωνιά της Ελλάδας αναμένεται να παραστούν, όπως κάθε χρόνο στον εορτασμό της Μονής του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Πανορμίτη) στο νησί της Σύμης, στις 8 Νοεμβρίου. Αλλά και ολόκληρο το χρόνο είναι χιλιάδες οι επισκέπτες της Μονής.

Ήδη στο νησί της Σύμης έχει μεταβεί αρκετός κόσμος και υπολογίζεται ότι φέτος οι προσκυνητές, αυτών των ημερών, θα ξεπεράσουν τους 20.000, περισσότεροι από κάθε άλλη χρονιά.

Γραπτή αναφορά για την ύπαρξη του μοναστηριού υπάρχει από τον 15ο αιώνα, ενώ μαζί με την Πάτμο, θεωρούνται τα δύο μεγαλύτερα προσκυνήματα της Δωδεκανήσου. Το μοναστήρι διαθέτει ξενώνες, όπου μπορούν να φιλοξενηθούν έως και 500 άτομα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η βοτσαλωτή αυλή με ωραία γεωμετρικά σχέδια. Το καμπαναριό της είναι παρόμοιο με αυτό της μονής Ζαγκόρσκ, κοντά στη Μόσχα.

Αξίζει επίσης να επισκεφθείτε κανείς το λαογραφικό και εκκλησιαστικό μουσείο. Στο σκευοφυλάκιο του μοναστηριού φυλάγονται τάματα- που βάζουν σε μπουκάλια οι πιστοί από κάθε γωνιά της Γης- και λέγεται ότι τα «ξεβράζει» η θάλασσα. Σύμφωνα με τους ντόπιους, αν κάποιο τάμα δεν εκπληρωθεί, ο Άγιος πηγαίνει και το παίρνει μόνος του και για το λόγο αυτό τον αποκαλούν καλοπροαίρετα «Κλέφτη».

Στο Μουσείο υπάρχει και ο χώρος του παλαιού Κελαριού, τον οποίο οι πρώτοι μοναχοί αξιοποίησαν για τη συντήρηση των τροφίμων σε μεγάλα πιθάρια, όπου η θερμοκρασία είναι σταθερή όλο το χρόνο. Επίσης εκτίθενται αμφορείς, πήλινα σκεύη και άλλα αντικείμενα. Εκεί σώζεται το πρώτο Μαγειρείο με τη χαρακτηριστική «τσιμιά», δηλαδή το χώρο της εστίας που έκαιγε ξύλα. Ακόμα εκεί φυλάσσονται δεκάδες αγροτικά, ξυλουργικά και άλλα εργαλεία, χειροποίητος αργαλειός και παραδοσιακές ενδυμασίες του νησιού.

Οι πολυάριθμοι επισκέπτες της Μονής βιώνουν μοναδικά συναισθήματα αντικρίζοντας την κεντρική Πύλη του Μοναστηριού και το Καθολικό του Ταξιάρχου, ενώ εισερχόμενοι στο Ναό συγκινούνται από τις παλιές τοιχογραφίες με τα ασκητικά πρόσωπα και το ξυλόγλυπτο τέμπλο.

Όμως όταν βρίσκονται ενώπιον της μεγαλειώδους θαυματουργής εικόνας του Αρχαγγέλου το δέος και η κατάνυξη είναι έκδηλα από όλους. Η εικόνα χρονολογείται στο α’ μισό του 18ου αιώνος. Η αρχική μορφή, από άγνωστη αιτία, υπέστη καταστρεπτική και ανεπανόρθωτη φθορά, η οποία υφίσταται σε τμήμα του ακάλυπτου λαιμού του Ταξιάρχου. Η γενεσιουργός αιτία αυτής της φθοράς είναι πιθανόν η επικόλληση εκ μέρους των προσκυνητών αργυρών και χρυσών νομισμάτων στο πρόσωπο του Αρχαγγέλου.

Η καταστροφή αυτή επέβαλλε την αντικατάσταση της εικόνας, με την επιζωγράφιση, πρακτική αρκετά διαδεδομένη εκείνη την εποχή. Η τεχνοτροπία ακολούθησε τα δυτικά πρότυπα και φιλοτεχνήθηκε με λάδι σε μουσαμά, ενώ η τοποθέτησή της έγινε μετά την επαργύρωση του φωτοστέφανου της εικόνας από τον Ιωάννη Πελοποννήσιο. Φωτογραφίες chistina.