Ακόμη αναζητούν κοσμήματα, πολύτιμους λίθους, χρυσά νομίσματα του Αλή Πασά

Και όμως συμβαίνει...

Ο θρύλος για τον χαμένο θησαυρό του Αλή Πασά, παραμένει ακόμα και σήμερα ελκυστικός για επίδοξους χρυσοθήρες… Σύμφωνα με μία πτυχή του θρύλου, τρία φορτωμένα μουλάρια με θησαυρό λίγο πριν το τέλος του, αποπροσανατολίστηκαν και χάθηκαν στα χωριά γύρω από την πόλη των Ιωαννίνων. Ένας θρύλος με τον οποίο έχουν μεγαλώσει γενιές ολόκληρες…

Οι χρυσοθήρες ψάχνουν στα πιο απίθανα σημεία να βρουν ολόχρυσα κοσμήματα, πολύτιμους λίθους, χρυσά βυζαντινά δισκοπότηρα, βενετικά δουκάτα από τον θρυλικό Αλή Πασά, αλλά και ξύλινα κασελάκια με χρυσές λίρες.

Πληροφορίες για τον θησαυρό του Αλή Πασά, δίνει ο διευθυντής του Μουσείου Αλή Πασά και της επαναστατικής περιόδου στο Νησί των Ιωαννίνων, Φώτης Ραπακούσης ο οποίος είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «Πράγματι, ο φεουδάρχης Αλή Πασάς, ήταν από τους πιο πλούσιος ανθρώπους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ευρώπης”.

Παράδειγμα, τα τσιφλίκια, τα ιδιωτικά χωριά, που είχε στην ιδιοκτησία του ήταν 960. Είχε, αλυκές, τελωνεία, χάνια, έλεγχε τα δερβένια με τους δερβέναγες, οι οποίοι εισέπρατταν τους φόρους, στις εισόδους και τις εξόδους των πόλεων και των χωριών. Είχε 1,5 εκατ, γιδοπρόβατα, ενώ στα παράλια της Ηπείρου είχε ελαιόδεντρα.

Σε περιόδους κρίσης συντηρούσε 40 χιλιαδες άνδρες, μισθοφορικό στρατό. Πανούργος ο Αλή πασάς, επέτρεψε στους εμπόρους να ανοίξουν τη δραστηριότητα τους στις πόλεις της Δύσης και της Ανατολής, όμως για να επιστρέψουν τα χρήματα στο δικό του φέουδο, κρατούσε ομήρους, τις γυναίκες και τα παιδιά τους.

Με αυτόν τον βίαιο τρόπο, εισέρεε πλούτος, ειδικά στην πρωτεύουσα του κράτους του, τα Ιωάννινα.

Αλή Πασάς Ιωαννίνων: Η πορεία και το τέλος του στυγερότερου πασά της Τουρκοκρατίας

Επισημαίνεται ότι ο Αλή Πασάς το 1819 αγόρασε την Πάργα από τους Άγγλους και την προσάρτησε στο κράτος του. Διατηρούσε πολλά τιμαλφή. Είχε ακριβά ρολόγια, πολύτιμους λίθους, πολύτιμα δώρα, τα οποία αποκτούσε εκβιαστικά από τους προξένους και τους διπλωματικούς υπαλλήλους που υπηρετούσαν στα Ιωάννινα. Ήταν φιλάργυρος, τσιφούτης θα λέγαμε σήμερα, δεν χάλαγε δεκάρα, έτρωγε σε σπίτια άλλων για να μην ξοδεύεται.

Μετά το τέλος του, τον Φεβρουάριο του 1822, κατασχέθηκε η δημόσια περιουσία του, από τον αυτοκρατορικό οθωμανικό στρατό. Όμως, είχε φροντίσει να αποθηκεύσει στην ακρόπολη Ιτς Καλέ, του Κάστρου των Ιωαννίνων, έναν απίστευτα μεγάλο θησαυρό σε νομίσματα χρυσά, ασημένια, καθώς και πολύτιμους λίθους.

Σύνολο επισκέψεων 1,642 , Σήμερα 1