Εδώ ο θεός “μιλούσε” με το… θρόισμα των φύλλων της βελανιδιάς

Είναι αλήθεια ότι το ιερό μαντείο της Δωδώνης κρύβει πολλά μυστικά. Άλλα εξ αυτών έχουν αποκαλυφθεί και άλλα όχι…

Υπήρξε ιερός χώρος και κατ’ εξοχήν πνευματικό κέντρο του απανταχού ελληνισμού της αρχαιότητας. Το θέατρο της Δωδώνης, χτισμένο από τον βασιλιά Πύρρο τον 3ο αιώνα π.Χ., είναι ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα σωζόμενα της Ελλάδας. Έχει χωρητικότητα περίπου 15.000 θεατών.

Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, η Δωδώνη είναι το παλαιότερο μαντείο των Ελλήνων. Η λατρεία εκεί ξεκίνησε πολύ πριν από τους Ολύμπιους θεούς, αρχικά προς τιμήν της Μητέρας Γης (Γαίας). Δηλαδή προτού καθιερωθεί ως το ιερό του Δωδωναίου Δία και της συζύγου του, Διώνης. Ενώ οι Δελφοί είχαν την Πυθία και τους χρησμούς σε έμμετρο λόγο, η Δωδώνη βασιζόταν στους ψιθύρους των δέντρων…

Τα στοιχεία που το καθιστούν πραγματικά ιδιαίτερο:

1. Το κέντρο του μαντείου δεν ήταν ένας ναός, αλλά ένα δέντρο: η Ιερή Φηγός ή βελανιδιά. Οι πιστοί πίστευαν ότι ο Δίας κατοικούσε στις ρίζες της. Οι τρόποι με τους οποίους «μιλούσε» ο θεός ήταν άκρως ατμοσφαιρικοί:

• Από το θρόισμα των φύλλων της βελανιδιάς.

• Από το κελάηδισμα των περιστεριών που φώλιαζαν στα κλαδιά της.

• Από τον ήχο των χάλκινων λεβήτων που ήταν τοποθετημένοι γύρω από το δέντρο και χτυπούσαν μεταξύ τους όταν φυσούσε ο άνεμος.

2. Οι ιερείς της Δωδώνης, οι Σελλοί, ακολουθούσαν έναν ιδιαίτερο ασκητισμό. Όπως αναφέρει ο Όμηρος στην Ιλιάδα, ήταν «ανιπτόποδες» (δεν έπλεναν τα πόδια τους) και «χαμαιεύναι» (κοιμόντουσαν στο έδαφος). Ο λόγος; Ήθελαν να βρίσκονται σε διαρκή, άμεση επαφή με τη γη για να αντλούν τη μαντική δύναμη.

3. Σε αντίθεση με άλλα μαντεία όπου έχουμε κυρίως επίσημους χρησμούς για πόλεις-κράτη, στη Δωδώνη έχουν βρεθεί χιλιάδες μικρά μολύβδινα ελάσματα. Πρόκειται για μικρές πλάκες όπου οι απλοί άνθρωποι χάραζαν τις ερωτήσεις τους:

• «Θα πάει καλά η δουλειά μου;»

• «Είναι το παιδί δικό μου;»

• «Ποιος μου έκλεψε τα ρούχα;» Αυτά μας προσφέρουν μια σπάνια και συγκινητική ματιά στην καθημερινή ζωή και τις αγωνίες των αρχαίων Ελλήνων.