Αυτό το κάστρο θεωρείτο το ακλόνητο «μάτι της Βενετίας» στη Μεσσηνία

Στην άκρη της νοτιοδυτικής Μεσσηνίας, εκεί όπου η στεριά σβήνει στα νερά του Ιονίου, ορθώνεται ένα από τα πιο επιβλητικά οχυρά της Μεσογείου. Στα χρόνια της ακμής του, το Κάστρο της Μεθώνης δεν ήταν απλώς ένα πέτρινο οχυρό· ήταν το ακλόνητο «μάτι της Βενετίας». Ήταν επίσης ένας στρατηγικός σταθμός που ήλεγχε τους δρόμους του εμπορίου και προστάτευε τα θαλάσσια περάσματα προς την Ανατολή. Με τα επιβλητικά του τείχη, την περίφημη τοξωτή γέφυρα και το εμβληματικό θαλάσσιο Μπούρτζι, η καστροπολιτεία της Μεθώνης συνεχίζει μέχρι σήμερα να διηγείται ιστορίες αιώνων, ιπποτών και ναυμαχιών.

Η ιστορική και αρχιτεκτονική του αξία οφείλεται στους εξής βασικούς λόγους:

• Κατά τη Βενετοκρατία (από τον 13ο αιώνα), η Μεθώνη μαζί με τη γειτονική Κορώνη ονομάζονταν «οφθαλμοί της Δημοκρατίας της Βενετίας» (Oculι Capitalia Reipublicae). Αποτελούσαν υποχρεωτικό σταθμό ανεφοδιασμού και προστασίας για τα εμπορικά και πολεμικά πλοία που ταξίδευαν από τη Δύση προς την Ανατολή και τους Αγίους Τόπους.

• Καλύπτει μια τεράστια έκταση σε μια χερσόνησο που βρέχεται από τη θάλασσα στις τρεις πλευρές της. Περιλαμβάνει επιβλητικά τείχη, τάφρο στην πλευρά της ξηράς, προμαχώνες, καθώς και την περίφημη λίθινη τοξωτή γέφυρα με τα 14 τόξα που οδηγεί στην κύρια πύλη.

• Στο νοτιότερο άκρο του κάστρου, πάνω σε ένα μικρό βραχονήσι, υψώνεται ο οκταγωνικός πύργος (Μπούρτζι), ο οποίος χτίστηκε κυρίως κατά την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας (16ος αιώνας) και χρησίμευε ως σκοπιά, φυλακή και οχυρό του λιμανιού.

• Στο εσωτερικό του διασώζονται ίχνη από διαφορετικές ιστορικές περιόδους — από βυζαντινά οχυρά και βενετσιάνικα ανάγλυφα (όπως ο Λέων του Αγίου Μάρκου) μέχρι οθωμανικά λουτρά (χαμάμ) και την εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος. Φωτογραφίες από υπουργείο Πολιτισμού.