Μόλις 9 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Θεσσαλονίκης, στο νότιο άκρο του αρχαίου νεκροταφείου του Δερβενίου, κρύβεται ένα από τα σημαντικότερα ταφικά μνημεία της Βόρειας Ελλάδας. Ο Μακεδονικός Τάφος «Μακρίδη Μπέη» (γνωστός και ως τάφος Δερβενίου ή Λαγκαδά). Χρονολογείται στις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. και αποτελεί ένα αυθεντικό αρχιτεκτονικό στολίδι που ήρθε στο φως εντελώς απρόσμενα στις αρχές του 20ού αιώνα.
Πώς ανακαλύφθηκε ο τάφος και ποιος ήταν ο Μακρίδης Μπέης
Η ιστορία της αποκάλυψής του ξεκινά το 1910, σε μια εποχή που η Θεσσαλονίκη βρισκόταν ακόμη υπό οθωμανική διοίκηση. Μετά από έναν τυχαίο εντοπισμό, την ανασκαφή ανέλαβε ο ελληνικής καταγωγής Οθωμανός αρχαιολόγος Θεόδωρος Μακρίδης (Μακρίδης Μπέης), τότε έφορος του Αυτοκρατορικού Μουσείου της Κωνσταντινούπολης. Προς τιμήν του, το μνημείο έλαβε το όνομά του, το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα.
Τα μοναδικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του μνημείου
Ο Μακεδονικός Τάφος Μακρίδη Μπέη ξεχωρίζει για τον μνημειώδη σχεδιασμό και τις σπάνιες κατασκευαστικές του λεπτομέρειες:
Ο επιβλητικός δρόμος και η πρόσοψη
Πριν από την είσοδο εκτείνεται ένας μακρύς «δρόμος» μήκους 14,70 μέτρων και πλάτους 3,50 μέτρων, πλαισιωμένος από τοίχους ωμών πλίνθων ύψους 2 μέτρων. Η βαθμιδωτή αυτή διαμόρφωση οδηγεί στην εντυπωσιακή καμαρωτή πρόσοψη, την οποία κοσμούν δύο δωρικοί κίονες.
Η σπάνια μαρμάρινη διπλή σαρκοφάγος
Στον νεκρικό θάλαμο σώζεται ένα μοναδικό εύρημα: μια μαρμάρινη κατασκευή ύψους 1,30 μέτρων, χωρισμένη εσωτερικά σε δύο ανισομεγέθη τμήματα. Το μεγαλύτερο προοριζόταν για τον επιφανή νεκρό και το μικρότερο για τα πολύτιμα κτερίσματά του. Η ασφάλειά της ενισχυόταν με διπλό κλείσιμο — τέσσερις βαριές μαρμάρινες πλάκες εξωτερικά και σανίδες κυπαρισσιού εσωτερικά.
Η πολυχρωμία που άντεξε 2.300 χρόνια
Στο εσωτερικό του προθαλάμου και του κυρίως θαλάμου διατηρούνται μέχρι σήμερα κονιάματα με έντονη χρωματική διακόσμηση. Εναλλασσόμενες ζώνες σε μαύρο, λευκό και κόκκινο χρώμα καλύπτουν τους τοίχους από τη βάση έως την επίστεψη, προσφέροντας μια σπάνια εικόνα της αρχαίας ταφικής αισθητικής.
Αρχαίοι τυμβωρύχοι και οι θύρες της Κωνσταντινούπολης
Κατά τη διάρκεια της ανασκαφής του 1910, στη νοτιοδυτική γωνία του θαλάμου εντοπίστηκε η σήραγγα που είχαν ανοίξει τυμβωρύχοι στην αρχαιότητα για να συλήσουν τον τάφο. Παρά τη λεηλασία, διασώθηκαν οι εξαιρετικής τέχνης μαρμάρινες θύρες του μνημείου, οι οποίες μεταφέρθηκαν και εκτίθενται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κωνσταντινούπολης.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.