Από τις πιο τρυφερές σκηνές. Έτσι οι αρχαίοι Αθηναίοι αντιλαμβάνονταν τον Έρωτα

Βλέπετε ένα θραύσμα αγγείου με σκηνή από τελετουργικό γάμου στην Αθήνα του 5ου αι. π.Χ. Πάνω από τη νύφη πετά ένας στεφανωμένος φτερωτός Έρωτας με κλαδί στο δεξί του χέρι. Το κλαδί που κρατά, πιθανότατα μυρτιάς ή ελιάς, συμβολίζει τη γονιμότητα, την ειρήνη και την ευλογία της θεάς Αφροδίτης για τη νέα ένωση.

Αυτή η σκηνή θεωρείται μια από τις πιο τρυφερές και αντιπροσωπευτικές για το πώς οι αρχαίοι Αθηναίοι αντιλαμβάνονταν τον Έρωτα: ως έναν θεϊκό συνοδό που «καθαγιάζει» τη μετάβαση της κοπέλας από την παρθενία στον έγγαμο βίο.

Οι Έρωτες έδιναν έμφαση στην ομορφιά της νύφης υποδηλώνοντας τον ερωτισμό, που συνοδεύει την ένωση του ζευγαριού. Τα χλωρά κλαδιά και τα στεφάνια χρησιμοποιούνταν για τον στολισμό και συνδέονταν με την ευγονία και την ευημερία του νέου ζευγαριού.

Η λεπτομέρεια στα φτερά του Έρωτα και η χάρη με την οποία κινείται στον αέρα δείχνουν το υψηλό επίπεδο της αττικής αγγειογραφίας του 5ου αιώνα π.Χ. Την εποχή δηλαδή που η τέχνη αναζητούσε την κίνηση και το συναίσθημα. Φωτογραφία από το Μουσείο Ακρόπολης.