Το ελληνικό μοναστήρι που “κρέμεται” πάνω από έναν γκρεμό 200 μέτρων!

Αν νομίζετε ότι για να δείτε μοναστήρια σκαλωμένα σε απόκρημνους βράχους πρέπει να πάτε οπωσδήποτε στα Μετέωρα, η Ορεινή Αρκαδία έχει μια απάντηση που κόβει την ανάσα.

Κρυμμένη μέσα στο άγριο Φαράγγι του Λούσιου, ανάμεσα στη Δημητσάνα και τη Στεμνίτσα, βρίσκεται η Μονή Προδρόμου. Ένα αρχιτεκτονικό θαύμα του 16ου αιώνα που μοιάζει να αιωρείται στο κενό.

Μια ξύλινη γέφυρα πάνω από το χάος

Η πρόσβαση στο μοναστήρι γίνεται μόνο με τα πόδια, μέσα από ένα καταπράσινο μονοπάτι. Η πραγματική δοκιμασία, όμως, έρχεται στην είσοδο. Για να μπεις, πρέπει να διασχίσεις μια μικρή, ξύλινη γέφυρα που κρέμεται κυριολεκτικά πάνω από τον γκρεμό. Οι παλιοί καλόγεροι είχαν σχεδιάσει τη γέφυρα έτσι ώστε, σε περίπτωση επίθεσης από πειρατές ή Τούρκους, να την τραβούν προς τα μέσα, μετατρέποντας το μοναστήρι σε ένα απόρθητο, ιπτάμενο φρούριο.

Οι τρύπες από τις σφαίρες της Ιστορίας

Η Μονή Προδρόμου δεν ήταν απλώς ένας χώρος προσευχής. Κατά την Επανάσταση του 1821, λειτούργησε ως νοσοκομείο, καταφύγιο αμάχων και ορμητήριο των αγωνιστών. Μάλιστα, αν παρατηρήσετε προσεκτικά τη μεγάλη, ξύλινη, σιδηρόφρακτη πόρτα της εισόδου, θα δείτε ακόμα πάνω της τα σημάδια από τις σφαίρες των στρατευμάτων του Ιμπραήμ από την πολιορκία του 1825. Οι Τούρκοι δεν κατάφεραν να την παραβιάσουν ποτέ.

Το μπαλκόνι που προκαλεί ίλιγγο

Σήμερα, οι λιγοστοί μοναχοί υποδέχονται τους ταξιδιώτες με ελληνικό καφέ και λουκούμι. Το της επίσκεψης που τραβά τα βλέμματα είναι το στενό, ξύλινο μπαλκονάκι του μοναστηριού. Όταν βγεις εκεί, ακούς τον Λούσιο ποταμό, εκατοντάδες μέτρα πιο κάτω και νιώθεις ότι στέκεσαι στο πιο «ακραίο» και απομονωμένο σημείο της παλιάς Ελλάδας.