Υπάρχουν τραγούδια που σημαδεύουν μια εποχή κι άλλα που γίνονται το ίδιο το σάουντρακ της ιστορίας μιας χώρας.
Το 1979, η Ρίτα Σακελλαρίου ερμήνευσε ένα κομμάτι που έμελλε να ξεπεράσει τα όρια της νυχτερινής διασκέδασης και να συνδεθεί άρρηκτα με την πολιτική σκηνή, την οικονομική ευμάρεια και τα «βαριά» γλέντια της δεκαετίας του ’80.
Ποιο πρόσωπο κρυβόταν, όμως, πίσω από τους γεμάτους πάθος στίχους και πώς ένας ερωτικός καημός μετατράπηκε στο πιο διάσημο, αρχηγικό ζεϊμπέκικο της μεταπολιτευτικής Ελλάδας;
Η εποχή της κυκλοφορίας του τραγουδιού (τέλη δεκαετίας του ’70 και κυρίως η δεκαετία του ’80) χαρακτηρίστηκε από μια μοναδική πολιτισμική και κοινωνική αλλαγή στην Ελλάδα, όπου η νυχτερινή διασκέδαση, η πολιτική και το λαϊκό τραγούδι έγιναν «ένα».
Η νυχτερινή Αθήνα γνώρισε πρωτόγνωρη άνθηση: Μαγαζιά όπως το «Νεράιδα» (όπου τραγουδούσε η Ρίτα Σακελλαρίου) ή το «Φαντασία» γίνονταν καθημερινά αδιαχώρητα. Ήταν η εποχή που καθιερώθηκαν τα σπασίματα των πιάτων (πριν απαγορευτούν) και οι τεράστιες στοίβες από πανέρια με γαρίφαλα, που έφταναν συχνά μέχρι το γόνατο των καλλιτεχνών.
Η Ρίτα Σακελλαρίου δεν ήταν απλώς μια αγαπημένη τραγουδίστρια, αλλά η «εθνική ερμηνεύτρια» της προσωπικής πλευράς του Ανδρέα Παπανδρέου: Το θρυλικό τραγούδι «Αυτός ο άνθρωπος αυτός» σε ερμηνεία της Ρίτας Σακελλαρίου δεν γράφτηκε για κάποιο συγκεκριμένο επώνυμο πρόσωπο. Ωστόσο, το κομμάτι έμεινε στην ιστορία επειδή συνδέθηκε άρρηκτα με τον Ανδρέα Παπανδρέου, καθώς ήταν το αγαπημένο του ζεϊμπέκικο.
Η ιστορία και η σύνδεση με τον Ανδρέα Παπανδρέου:
-
Το τραγούδι κυκλοφόρησε το 1979. Οι στίχοι ανήκουν στη Μάρω Μπιζάνη και η μουσική στον Λυκούργο Μαρκέα. Ο Μαρκέας μάλιστα έφυγε από τη ζωή τον Φεβρουάριο εκείνης της χρονιάς, και το κομμάτι κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του.
-
Ο Παπανδρέου δεν έκρυβε ποτέ αυτή του την αδυναμία, σπάζοντας το πρωτόκολλο των μέχρι τότε «σοβαρών» και απόμακρων πολιτικών ηγετών. Αυτό τον έκανε ακόμα πιο λαοφιλή, καθώς ο κόσμος έβλεπε σε αυτόν έναν άνθρωπο που γλεντούσε «αντρίκεια» και λαϊκά.
-
Το τραγούδι έγινε το σάουντρακ μιας Ελλάδας που ήθελε να αφήσει πίσω της τα δύσκολα χρόνια της δικτατορίας και της μεταπολίτευσης. Μέχρι τότε, το βαρύ λαϊκό τραγούδι θεωρούνταν από ορισμένους «περιθωριακό». Ο Ανδρέας Παπανδρέου το έβαλε στα μεγάλα σαλόνια και το κατέστησε κυρίαρχο πολιτιστικό προϊόν.
-
Ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ είχε τεράστια αδυναμία στη Ρίτα Σακελλαρίου. Όταν άκουγε το συγκεκριμένο κομμάτι, σηκωνόταν πάντα να χορέψει τη γεμάτη δωρικότητα ονομαστή πλέον ζεϊμπεκιά του. Η σύνδεση αυτή ήταν τόσο ισχυρή, που ο Ανδρέας Παπανδρέου κάθε χρόνο στις 30 Νοεμβρίου (του Αγίου Ανδρέα), καλούσε την Σακελλαρίου στην προσωπική κατοικία του Παπανδρέου στο Καστρί. Εκεί, παρουσία στενών φίλων και υπουργών, ερμήνευε το «Αυτός ο άνθρωπος αυτός» και το «Ιστορία μου, αμαρτία μου».
