Διάβασαν το άρθρο 933
Γυρνάμε στο σωτήριο έτος 1993. Στην τηλεόραση παίζει η “Λάμψη”, το ΠΑΣΟΚ επιστρέφει στην εξουσία. Στους δρόμους της Αθήνας κυκλοφορούν οι πρώτοι προνομιούχοι με ένα μαύρο πράγμα στο αυτί. Αυτό μοιάζει με ασύρματο της αστυνομίας ή με κακόγουστη παντόφλα. Ζύγιζε μισό κιλό, κόστιζε όσο ένα καλό μεταχειρισμένο αμάξι. Δεν έστελνε SMS, δεν είχε ίντερνετ και το σήμα του χανόταν μόλις πέρναγες τα διόδια της Ελευσίνας.
Κι όμως, αν το έβγαζες πάνω στο τραπέζι στην καφετέρια, ήσουν αυτόματα ο βασιλιάς της παρέας!
Το πρώτο επίσημο κινητό τηλέφωνο που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα με την έναρξη του δικτύου GSM το 1992-1993 ήταν το Motorola 8900X-2. Η ιστορική συσκευή έμεινε γνωστή με το προσωνύμιο «παντόφλα» ή «τούβλο». Αυτό συνέβη επειδή ζύγιζε περισσότερο από μισό κιλό και διέθετε μια μεγάλη, χαρακτηριστική εξωτερική κεραία.
Το 1993, το κόστος για την απόκτηση και τη χρήση ενός κινητού τηλεφώνου στην Ελλάδα ήταν απαγορευτικό για τους περισσότερους. Οι πρώτες συσκευές στοίχιζαν από 240.000 έως 480.000 δραχμές (σε σημερινή αξία περίπου 700€ με 1.400€). Επιπλέον, το λεπτό ομιλίας χρεωνόταν περίπου 85 δραχμές (περίπου 0,25€).
Επιπλέον, οι συνδρομητές έπρεπε να πληρώσουν εφάπαξ τέλος ενεργοποίησης γύρω στις 29.000 δραχμές (85€) και μηνιαίο πάγιο κοντά στις 13.500 δραχμές (40€). Λόγω αυτών των τιμών, τις πρώτες ημέρες του Ιουλίου του 1993 υπήρχαν μόλις 1.000 συνδρομητές σε ολόκληρη τη χώρα.
Τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας τους το 1993, τα κινητά τηλέφωνα είχαν σήμα μόνο στον Νομό Αττικής και στα νησιά του Σαρωνικού. Η αρχική κάλυψη εκτεινόταν συγκεκριμένα από τα βόρεια προάστια της Αθήνας έως την Ελευσίνα, τον Πειραιά και τη Βουλιαγμένη. Εκτός αυτών των ορίων, η επικοινωνία ήταν αδύνατη. Παρόλα αυτά, οι δύο πρώτες εταιρείες (Panafon και Telestet) επέκτειναν το δίκτυό τους στην υπόλοιπη Ελλάδα με ταχύτατους ρυθμούς τους επόμενους μήνες.
Οι βασικές ελλείψεις από το σήμερα
Οι βασικές τους ελλείψεις περιλαμβάνουν:
-
Όχι οθόνες αφής: Είχαν μικρές, μονόχρωμες οθόνες LCD (γραμμών) και φυσικά πλήκτρα.
-
Όχι κάμερες: Δεν μπορούσαν να βγάλουν φωτογραφίες ή βίντεο.
-
Όχι εφαρμογές (Apps): Δεν υπήρχαν social media, GPS, χάρτες, email ή παιχνίδια (ακόμα και το «Φιδάκι» ήρθε αργότερα).
-
Όχι γραπτά μηνύματα: Στην αρχή δεν υποστήριζαν καν την αποστολή SMS.
-
Όχι Bluetooth / MP3: Δεν έπαιζαν μουσική και δεν συνδέονταν με ασύρματα ακουστικά.
Πως αντέδρασε ο Τύπος
Ο ελληνικός τύπος και η τηλεόραση το 1993 αντιμετώπισαν τα κινητά τηλέφωνα με έναν συνδυασμό εντυπωσιασμού, σκεπτικισμού και διάθεσης για σάτιρα.
Οι εφημερίδες και τα περιοδικά της εποχής παρουσίαζαν το κινητό ως το απόλυτο αξεσουάρ των «λεφτάδων» και των «γιάπηδων». Υπήρχαν καυστικά σχόλια για όσους επέλεγαν να μιλούν επιδεικτικά σε δημόσιους χώρους, καφετέριες ή εστιατόρια για να τραβήξουν την προσοχή.
Οι ενημερωτικές εκπομπές στην τηλεόραση και τα ρεπορτάζ των εφημερίδων αντιμετώπιζαν τη συσκευή ως επιστημονική φαντασία. Οι δημοσιογράφοι έκαναν ζωντανές συνδέσεις στον δρόμο, δείχνοντας στο κοινό πώς ήταν δυνατόν να καλέσεις κάποιον χωρίς καλώδια, κάτι που για την εποχή φάνταζε αδιανόητο.
