Ένα αριστούργημα της ελληνικής αρχαιότητας που ήρθε ανέλπιστα…

Η Κόρη της Θήρας, πήρε την θέση της στο ανακαινισμένο Αρχαιολογικό Μουσείο του νησιού της Σαντορίνης, που οικοδόμησε το 1959 ο Κωνσταντίνος Δεκαβάλλας στο φρύδι της καλντέρας.

Η συγκλονιστική Κόρη, ελεύθερη από τα σιδερένια δεσμά της, στην νέα της βάση και περιστοιχισμένη από τις «Κυκλαδίτισσες», που έσπευσαν από όλα τα νησιά του αρχιπελάγους για να γιορτάσουν μαζί της το νέο της σπίτι…

Πρόκειται για ένα σπάνιο αριστούργημα της ελληνικής γλυπτικής του 7oυ αιώνα π.Χ., η οποία ήρθε ανέλπιστα στο φως, τον Νοέμβριο 2000, κατά τη διάρκεια σωστικής ανασκαφικής έρευνας στο νεκροταφείο της αρχαίας πόλης της Θήρας, στη νοτιοανατολική Σελλάδα, από τον Θηραίο αρχαιολόγο Χαράλαμπο Σιγάλα.

Η υπερφυσικού μεγέθους αρχαϊκή κόρη από λευκό ναξιώτικο μάρμαρο, ύψους 2,48μ. με τον σύμφυτο γόμφο ένθεσης στην βάση του, είναι σχεδόν ακέραιη. Το γλυπτό, από το οποίο λείπει μόνο η άκρη της μύτης και ο βραχίονας του λυγισμένου δεξιού χεριού, που ακουμπά στο στήθος, αποτελεί ένα από τα λιγοστά έργα της μεγάλης, σε λίθο, περίοπτης πρώιμης ελληνικής πλαστικής που διασώθηκαν μέχρι τις μέρες μας, η οποία εκφράζεται με τους αγαλματικούς τύπους του κούρου και της κόρης, τις αρχετυπικές αυτές εκφράσεις του κάλλους της εποχής.

Το άθικτο, σχεδόν, άγαλμα της ενδεδυμένης με μακρύ δωρικό πέπλο γυναικείας μορφής συμπληρώνει με μοναδικό τρόπο τις γνώσεις μας για τον τύπο της κόρης στο β μισό του 7ου αι. π.Χ., καθώς η άρτια διατήρησή του αναδεικνύει τα τεχνοτροπικά του χαρακτηριστικά και την μοναδική καλλιτεχνική του αξία.

Η ανασκαφική διερεύνηση της ευρύτερης περιοχής εύρεσης του αγάλματος για τον εντοπισμό της βάσης του ή την σύνδεσή του με συγκεκριμένη ταφή δεν απέδωσε επιπλέον σχετικά στοιχεία, ωστόσο η ερμηνεία του αγάλματος από τον ανασκαφέα ως επιτύμβιου γλυπτού θεωρείται ασφαλής, καθώς, εκτός των άλλων, βρέθηκε τοποθετημένο σε ύπτια θέση σε περιοχή αρχαϊκών ταφών, παραπλεύρως της αρχαίας λιθόστρωτης οδού, που διέσχιζε το νεκροταφείο οδηγώντας στην αρχαία πόλη.