Ο… αυθεντικός Διονύσιος Σολωμός. “Πάντα έγραφε, αλλά ποτές του δεν τα έγραψε»…

Το έργο της φωτογραφίας είναι η αυθεντική προσωπογραφία του Διονυσίου Σολωμού, που έγινε από άγνωστο ζωγράφο ένα χρόνο πριν πεθάνει στην Κέρκυρα το 1856. Εκτίθεται στο Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων. Σαν σήμερα, στις 9 Φεβρουαρίου του 1857, απεβίωσε ο ποιητής, κορυφαία πνευματική φυσιογνωμία του νεώτερου Ελληνισμού, ο οποίος ανέδειξε τη ζωντανή γλώσσα του λαού σε έντεχνο ποιητικό λόγο. Ύμνησε την ελευθερία ως απόλυτη αξία και μέτρο του ηθικού βίου. Για αυτό και στη μνήμη του εθνικού μας ποιητή ορίστηκε η σημερινή ημέρα ως Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας.

Κεντρικό πρόσωπο της Επτανησιακής σχολής, ο Διονύσιος Σολωμός θεωρήθηκε και θεωρείται ο εθνικός ποιητής των Ελλήνων, όχι μόνο γιατί έγραψε τον Εθνικό Ύμνο, αλλά και διότι αξιοποίησε την προγενέστερη ποιητική παράδοση (κρητική λογοτεχνία, Δημοτικό τραγούδι) και ήταν ο πρώτος που καλλιέργησε συστηματικά τη δημοτική γλώσσα και άνοιξε το δρόμο για τη χρησιμοποίησή της στη λογοτεχνία, αλλάζοντας ακόμη περισσότερο τη στάθμη της.

Εκτός από τον “Ύμνον εις την Ελευθερίαν”, τα σπουδαιότερα έργα του είναι: “Ο Κρητικός”, “Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”, “Ο Πόρφυρας”, “Η Γυναίκα της Ζάκυνθος”, “Λάμπρος”. Το βασικό χαρακτηριστικό της ποιητικής παραγωγής του είναι η αποσπασματική μορφή: κανένα από τα ποιήματα που έγραψε μετά τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν δεν είναι ολοκληρωμένο και με ελάχιστες εξαιρέσεις, τίποτε δεν δημοσιεύτηκε από τον ίδιο. Ο Κώστας Βάρναλης περιέγραψε εύστοχα την αποσπασματικότητα του σολωμικού έργου με τη φράση «…(Ο Σολωμός) πάντα τα έγραφε, αλλά ποτές του δεν τα έγραψε».