Οι ερευνητές μελέτησαν τη συμπεριφορά της πυραμίδας καταγράφοντας μικροδονήσεις σε 37 διαφορετικά σημεία, τόσο στο εσωτερικό της όσο και στο έδαφος γύρω από αυτήν. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι δονήσεις στο εσωτερικό της πυραμίδας κινούνται σε συχνότητες μεταξύ 2 και 2,6 hertz, γεγονός που επιτρέπει την ομοιόμορφη κατανομή της μηχανικής πίεσης σε όλη τη δομή. Αντίθετα, το έδαφος γύρω από την πυραμίδα δονείται σε πολύ χαμηλότερη συχνότητα, περίπου 0,6 hertz.
Στην περίπτωση της Μεγάλης Πυραμίδας, η διαφορετική συχνότητα δόνησης ανάμεσα στο μνημείο και το έδαφος φαίνεται πως απέτρεψε την ενίσχυση των σεισμικών κυμάτων, προστατεύοντας τη δομή από σοβαρές ζημιές. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι ο Υπόγειος Θάλαμος της πυραμίδας, ο οποίος είναι λαξευμένος απευθείας στον βράχο, δεν παρουσίασε ενίσχυση δονήσεων.
Παράλληλα, οι λεγόμενοι «Ανακουφιστικοί Θάλαμοι» πάνω από τον Θάλαμο του Βασιλιά φαίνεται πως λειτουργούν σαν φυσικό σύστημα απορρόφησης σεισμικής ενέργειας, μειώνοντας τον κίνδυνο καταρρεύσεων. Σημαντικό ρόλο στην αντοχή της πυραμίδας εκτιμάται ότι έπαιξε και ο σκληρός ασβεστόλιθος που χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή της.
