Σε αυτά τα νησιά δεν έφαγαν αρνί στη σούβλα. Το ιδιαίτερο μενού για όσους ξέρουν

Το ελληνικό Πάσχα στα νησιά δεν είναι μόνο το κλασικό αρνί στη σούβλα. Κάθε τόπος έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες, με μερικές συνταγές να ακούγονται… κάπως «προχωρημένες» για τους μη μυημένους.

Εδώ είναι μερικά από τα πιο ιδιαίτερα και περίεργα πασχαλινά εδέσματα των νησιών μας:

1. Το «Μουούρι» της Καλύμνου

Ξεχάστε τη σούβλα. Στην Κάλυμνο, το αρνί ή το κατσίκι μπαίνει σε ένα πήλινο σκεύος (το μουούρι), γεμισμένο με ρύζι και συκωτάκια. Το «περίεργο» είναι η προετοιμασία: Το σκεύος σφραγίζεται με ζυμάρι και ψήνεται σε παραδοσιακό ξυλόφουρνο, ο οποίος χτίζεται με λάσπη για να μείνει ερμητικά κλειστός από το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου μέχρι το μεσημέρι της Κυριακής.

2. Οι «Τσιλαδιές» της Μυκόνου και της Τήνου

Αν νομίζετε ότι η μαγειρίτσα είναι η μόνη σούπα, κάνετε λάθος. Στις Κυκλάδες φτιάχνουν την τσιλαδιά, η οποία είναι ουσιαστικά πηχτή. Γίνεται από το κεφάλι του χοίρου, βρασμένο με πολύ λεμόνι, σκόρδο και μπαχαρικά, και αφήνεται να κρυώσει μέχρι να γίνει ζελέ.

3. Το «Βυζάντι» της Χίου

Στη Χίο, και ειδικά στα Καρδάμυλα, το αρνί γεμίζεται με ένα μείγμα από ρύζι, κουκουνάρι, σταφίδες, αλλά και ψιλοκομμένο φοινίκι (φρέσκα κρεμμυδάκια και χόρτα). Η ιδιαιτερότητα εδώ είναι ο συνδυασμός της γλυκιάς σταφίδας με την έντονη γεύση των εντοσθίων μέσα στον φούρνο.

4. Το «Γεμιστό» της Άνδρου (Λαμπριάτης)

Ο Λαμπριάτης είναι ίσως το πιο πλούσιο γεμιστό αρνί των Κυκλάδων. Η γέμιση περιλαμβάνει πολλά αυγά (έως και 20!), τυρί πετρωτό (ντόπιο ανάλατο τυρί), άφθονο δυόσμο και κρεμμυδάκια. Το αποτέλεσμα μοιάζει περισσότερο με μια αλμυρή τούρτα κλεισμένη μέσα στο αρνί.

5. Τα «Πούλουδα» της Κάσου

Στην Κάσο, το Πάσχα δεν νοείται χωρίς τα πούλουδα, που είναι ουσιαστικά οι ανθοί των κολοκυθιών. Τους μαζεύουν, τους αποξηραίνουν και τους γεμίζουν με ρύζι και μυρωδικά, δημιουργώντας ένα από τα πιο ντελικάτα συνοδευτικά για το πασχαλινό τραπέζι.

6. Το Μαστέλο της Σίφνου: Η Τέχνη του Πηλού και του Άνηθου

Το όνομά του το παίρνει από το ίδιο το σκεύος, το μαστέλο, που είναι ένα ψηλό, κωνικό πήλινο τσουκάλι χωρίς καπάκι.

Γιατί θεωρείται ιδιαίτερο;

• Στον πάτο του σκεύους στρώνονται σταυρωτά κληματόβεργες (από αμπέλι). Το κρέας (αρνί ή κατσίκι) μπαίνει πάνω από αυτές, ώστε να μην ακουμπάει στον πάτο και να ψήνεται ουσιαστικά με τον ατμό των ζουμιών του, παίρνοντας ταυτόχρονα το άρωμα του ξύλου. Ενώ στην υπόλοιπη Ελλάδα το πασχαλινό αρνί συνδέεται με τη ρίγανη ή το σκόρδο, στη Σίφνο ο κυρίαρχος είναι ο άνηθος. Το κρέας πλένεται με ντόπιο κόκκινο κρασί και πασπαλίζεται με τόνους ψιλοκομμένου άνηθου.

• Επειδή το μαστέλο δεν έχει πήλινο καπάκι, το σφραγίζουν πολύ σφιχτά με αρκετές στρώσεις λαδόκολλας και σπάγκο, δημιουργώντας μια αυτοσχέδια «χύτρα ταχύτητας» που διατηρεί όλους τους χυμούς μέσα.