Το ζυμαρικό που μεγάλωσε γενιές Ελλήνων… Τα οφέλη του γιατί κάτι ήξεραν οι μανάδες μας…

Διατροφή Η Ελλάδα παλιά...

Ποιά η ποιός δεν θυμάται τη μητέρα ή τη γιαγιά του κάθε Κυριακή πρωί νε ετοιμάζει τον τραχανά για πρωινό;

Ο τραχανάς είναι είδος ζυμαρικού και υπάρχει σε διάφορες ποικιλίες: ξινός και γλυκός, χοντρός και ψιλός, με τον οποίο πολλοί Έλληνες μεγάλωσαν. Αποτελεί προϊόν αποξηραμένου και τριμμένου μείγματος πρόβειου ή γίδινου γάλακτος με σιμιγδάλι.

Στην Αρκαδία προστίθενται πολλές φορές και αυγά στα υλικά. Υπάρχει ακόμα και «νηστίσιμος τραχανάς», που ξινίζει με ζωμό ή και πολτό λαχανικών ή ψαριών ή χυμό ντομάτας, καθώς επίσης και μαγιά, ενώ στο Άγιο Όρος, χρησιμοποιείται και πολτός φρούτων μαζί με κανέλα και άλλα μυρωδικά.

Ο τραχανάς είναι παραδοσιακό ελληνικό προϊόν με υψηλή θρεπτική αξία για αυτό και ήταν τα παλιά χρόνια φαγητό για αρρώστους, παιδιά, εγκύους και γέροντες.

Είναι πλούσιος σε υδατάνθρακες, περιέχει φυτικές ίνες, πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας, μαγνήσιο και φυλλικό οξύ. Η παρουσία του γάλακτος στην παρασκευή του τραχανά αυξάνει την ποσότητα πρωτεΐνης και ασβεστίου, γι’αυτό αποτελεί κατάλληλη και θρεπτική τροφή για τα παιδιά.

Έχει αρκετά μεγάλο ποσοστό φυτικών ινών, που είναι εξαιρετικά χρήσιμες για την υγεία του εντέρου και ολόκληρου του πεπτικού μας συστήματος, καθώς οι διαιτητικές ίνες λειτουργούν ως υπόστρωμα για ωφέλιμα βακτήρια του παχέος εντέρου χαρίζοντας έτσι στον τραχανά πρεβιοτικές ιδιότητες, ενώ εμποδίζουν και τη βιοσύνθεση χοληστερόλης.

Έχει υψηλό ποσοστό ασβεστίου λόγω του γάλακτος και της μαγιάς και μάλιστα το ασβέστιο αυτό είναι απορροφήσιμο σε μεγάλο βαθμό από τον οργανισμό μας. Το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη, τη σύσπαση των μυών και τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Ακόμη είναι πλούσιος σε καροτενοειδή, ουσίες με ισχυρές αντιοξειδωτικές ιδιότητες που δρουν ενάντια στις ελεύθερες ρίζες.

Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν το γεγονός ότι ο Ιπποκράτης «συνταγογραφούσε» τον τραχανά, καθώς θα λέγαμε ότι μπορεί επάξια να λάβει την ιδιότητα της υπερτροφής. Και το πιο περίεργο είναι ότι σήμερα σπάνια σερβίρεται στις ελληνικές ταβέρνες, αλλά τον βρίσκουμε στα πιο γκουρμέ εστιατόρια…