Μια συγκλονιστική ιστορία αγάπης κάτω από το τσιμέντο της Αθήνας

Βλέπετε μία επιτύμβια στήλη, που ανακαλύφθηκε κοντά στην πλατεία Ομονοίας, στην Αθήνα. Χρονολογείται στην Ύστερη Κλασική περίοδο, γύρω στο 350–325 π.Χ. 

Το μνημείο είναι κατασκευασμένο από πεντελικό μάρμαρο και σήμερα φυλάσσεται στην πλούσια συλλογή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας.

Είναι ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά και συγκινητικά δείγματα της αττικής τέχνης. Αυτό αποδεικνύει πώς οι αρχαίοι Έλληνες επέλεγαν να απαθανατίσουν την αγάπη και τον δεσμό των ανθρώπων. Αντίθετα, δεν απαθανάτιζαν τον τρόμο του θανάτου.

Μια καθισμένη γυναίκα, η οποία έχει πεθάνει, απλώνει το χέρι της και αγγίζει απαλά το χέρι μιας άλλης όρθιας γυναίκας (πιθανότατα της μητέρας της ή της κόρης της). Τα μάτια των δύο γυναικών είναι στραμμένα με απίστευτη προσήλωση και τρυφερότητα το ένα στο άλλο. Με αυτόν τον τρόπο αποδίδουν την τραγικότητα του αιώνιου αποχωρισμού.

Στο βάθος αριστερά, λαξευμένη με χαμηλότερο ανάγλυφο, διακρίνεται μια νεαρή θεραπαινίδα (υπηρέτρια). Αυτή παρακολουθεί τη σκηνή με θλιμμένο ύφος και ενισχύει το πένθιμο κλίμα του μνημείου.

Το μνημείο, γνωστό ως «στήλη του αποχαιρετισμού», είχε άλλοτε μορφή ναΐσκου με αέτωμα, παραστάδες και βάθρο. Το έργο συγκινεί με την αμεσότητα του θέματος που συναντάται και σε άλλα μικρότερα επιτύμβια μνημεία.