Η «εποχή της μπουγάδας»… Τα… κόλπα για καθαρά και αρωματικά ρούχα

Η φωτογραφία είναι της δεκαετίας του 1950 από την περιοχή Δουργούτι, το σημερινό Νέο Κόσμο.

Είναι η «εποχή της μπουγάδας» σε εξωτερικό χώρο. Δεν ήταν απλώς μια οικιακή εργασία, ήταν μια ολόκληρη κοπιαστική ιεροτελεστία, ένας κοινωνικός θεσμός. Συχνά, ήταν κι ένας δείκτης της «νοικοκυροσύνης» μιας γυναίκας.

Οι γυναίκες έπλεναν τα ρούχα σε σκάφες έξω από τα σπίτια, σε αυλές, ή κοντά σε πηγές νερού όπως πηγάδια, ρέματα  και ποτάμια. Για να καθαρίσουν τα δύσκολα σημεία, χρησιμοποιούσαν τον κόπανο, ένα ξύλινο εργαλείο. Έτσι μπορούσαν να χτυπούν τα βαριά ρούχα (κουβέρτες, στρωσίδια) ώστε να βγαίνει η βρωμιά.

Για τη λεύκανση των ρούχων χρησιμοποιούσαν αλισίβα (μείγμα στάχτης από ξύλα με ζεστό νερό), καθώς και καθαρά χειροποίητα σαπούνια. Επίσης έβαζαν και λουλάκι, μια μπλε σκόνη που έμπαινε στο τελευταίο ξέβγαλμα. Αυτό έκανε τα λευκά να φαίνονται πιο φωτεινά (εξουδετερώνοντας την κιτρινίλα).

Το στύψιμο γινόταν με τα χέρια ή με τη βοήθεια μιας μανέλας (στυφτήρα με κυλίνδρους). Συχνά η μανέλα βρισκόταν στην αυλή γιατί το νερό έτρεχε απευθείας στο πάτωμα.

Τα ρούχα απλώνονταν σε σχοινιά ή πάνω σε θάμνους, βράχια και καθαρό γρασίδι για να στεγνώσουν από τον ήλιο. Συνήθως η διαδικασία ξεκινούσε τη Δευτέρα, ώστε το Σαββατοκύριακο να είναι ελεύθερο για άλλες εργασίες ή εκκλησιασμό.

Βέβαια η μπουγάδα σε εξωτερικό χώρο αποτελούσε και την «κοινωνική δικτύωση» της εποχής. Οι γυναίκες μαζεύονταν και συζητούσαν τα νέα της γειτονιάς ή του χωριού.