Από τις δημοφιλέστερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες του ελληνικού 20ού αιώνα…

Σαν σήμερα, 20 Δεκεμβρίου του 2009, απεβίωσε, “πλήρης ημερών”, σε ηλικία 93 ετών, ο Γιάννης Μόραλης. Κηδεύτηκε στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, σε στενό οικογενειακό κύκλο, σύμφωνα με την επιθυμία του.

Ο Γιάννης Μόραλης υπήρξε μία από τις δημοφιλέστερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες του ελληνικού 20ού αιώνα: πρωτοπόρος ζωγράφος, ταλαντούχος χαράκτης, προικισμένος σκηνογράφος και εξέχων ακαδημαϊκός δάσκαλος.

Το 1958 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη Μπιενάλε της Βενετίας μαζί με τον Γιάννη Τσαρούχη και τον Αντώνη Σώχο. Τις δεκαετίες του 1950 και 1960 ανέλαβε τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία παραστάσεων του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, του Εθνικού Θεάτρου και του Ελληνικού Χοροδράματος της Ραλλούς Μάνου.

Από το 1959 έως το 1999 ανέλαβε την εξωτερική και εσωτερική διακόσμηση πολλών δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων με πλέον σημαντικό έργο την πρόσοψη και την οπίσθια όψη του Ξενοδοχείου Χίλτον στην Αθήνα (1959-1963).

Μέσα στο 1959 φιλοτεχνεί και την προμετωπίδα της ποιητικής σύνθεσης του Οδυσσέα Ελύτη, Άξιον Εστί, όπως και την προμετωπίδα για την ποιητική σύνθεση, “Έξι και μία τύψεις για τον ουρανό”, αλλά και την προμετωπίδα της ποιητικής σύνθεσης “Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας”.

Το 1965 του απονέμεται από τον τότε βασιλιά Κωνσταντίνο ο Ταξιάρχης του Φοίνικα, ενώ είναι και η χρονιά στη διάρκεια της οποίας φιλοτεχνεί δέκα συνθέσεις που παρεμβάλλονται μεταξύ των ποιημάτων, στη συλλογή “Ποιήματα” του Γιώργου Σεφέρη, καθώς και εξώφυλλα δίσκων.

Το 1979 του απονέμεται το Αριστείο Τεχνών από την Ακαδημία Αθηνών.