Τα παιδιά μάς… φωνάζουν. Τα ακούμε; Ανησυχητικά τα ποσοστά αυτοτραυματισμού εφήβων

Αυξητική τάση παρουσιάζουν τα περιστατικά αυτοτραυματισμού μεταξύ εφήβων και νέων ενηλίκων, τα τελευταία χρόνια, στη χώρας. Τα επίσημα στοιχεία προκαλούν ανησυχία. Τα περιστατικά καταγράφονται συχνότερα στα κορίτσια και συχνά ξεκινούν ήδη από την πρώιμη εφηβεία.

Ο αυτοτραυματισμός, δεν αποτελεί απλώς μια «κραυγή αγωνίας», αλλά ένα σύνθετο κοινωνικό και ψυχικό ζήτημα. Είναι μια μορφή επικοινωνίας ψυχικού πόνου και έκκληση για βοήθεια. Ως αυτοτραυματισμός νοείται η πρόκληση άμεσης βλάβης/τραυματισμού στην επιφάνεια του σώματος, σε στιγμές που το άτομο βιώνει ψυχική δυσφορία, αίσθημα κενού, θυμό και άλλα δυσάρεστα συναισθήματα. Τα συναισθήματα αυτά δεν είναι σε θέση να τα αντέξει και να τα αντιμετωπίσει με κατάλληλους τρόπους.

Σχεδόν 500 έφηβοι και νέοι άνθρωποι έχουν λάβει μέχρι σήμερα υποστήριξη από το Πρότυπο Κοινοτικό Κέντρο για την Ψυχική Υγεία των Νέων (17-24 ετών). Ένας αριθμός που από μόνος του αποτυπώνει τη σοβαρότητα, αλλά και τη σιωπηλή έκταση του προβλήματος.

 Οι 497 περιπτώσεις που έχουν ήδη απευθυνθεί στις υπηρεσίες του Κέντρου μέσα σε λίγους μόλις μήνες λειτουργίας, φανερώνουν ότι η ανάγκη για βοήθεια είναι μεγάλη. Πιθανότατα είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που καταγράφεται επίσημα. Οι ειδικοί τονίζουν ότι πίσω από κάθε περιστατικό κρύβεται μια βαθύτερη ψυχική δυσκολία, όπως το άγχος, η κατάθλιψη, η μοναξιά, η αδυναμία διαχείρισης έντονων συναισθημάτων και μια κραυγή ανάγκης για στήριξη.

Βασικά Σημάδια που δεν πρέπει να αγνοηθούν

• Σωματικά: Ανεξήγητα σημάδια, ουλές ή γρατσουνιές. Ρουχισμός που καλύπτει το σώμα (π.χ. μακριά μανίκια) ακόμα και στη ζέστη.

• Συμπεριφορικά: Απόσυρση από κοινωνικές επαφές, εναλλαγές στη διάθεση, ευερεθιστότητα, ή απότομη πτώση στις σχολικές επιδόσεις.

Το ζητούμενο πλέον είναι να σπάσει η σιωπή, ώστε περισσότερα παιδιά να αισθανθούν ότι μπορούν να μιλήσουν εγκαίρως και να λάβουν τη φροντίδα που χρειάζονται…