Ενώ η καρδιά όλου του κόσμου φωνάζει για Ειρήνη, έρχονται στο νου ένα απόσπασμα του μεγάλου μας ποιητή, Γιάννη Ρίτσου και ένα σκίτσο που δείχνουν, έτσι απλά, τι είναι η Ειρήνη…
Άλλωστε δεν υπήρξε ποτέ κακή Ειρήνη…
Γιάννης Ρίτσος – Ειρήνη (απόσπασμα). Γενάρης 1953, από τη συλλογή Αγρύπνια
Τ’ όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη.
Τ’ όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη.
Τα λόγια της αγάπης κάτω απ’ τα δέντρα,
είναι η ειρήνη.
Ο πατέρας που γυρνάει τ’ απόβραδο μ’ ένα φαρδύ χαμόγελο στα μάτια
μ’ ένα ζεμπίλι στα χέρια του γεμάτο φρούτα
κ’ οι σταγόνες του ιδρώτα στο μέτωπό του
είναι όπως οι σταγόνες του σταμνιού που παγώνει το νερό στο παράθυρο,
είναι η ειρήνη.
Όταν οι ουλές απ’ τις λαβωματιές κλείνουν στο πρόσωπο του κόσμου
και μες στους λάκκους που ‘σκαψαν οι οβίδες φυτεύουμε δέντρα
και στις καρδιές που ‘καψε η πυρκαϊά δένει τα πρώτα της μπουμπούκια η ελπίδα
κ’ οι νεκροί μπορούν να γείρουν στο πλευρό τους και να κοιμηθούν δίχως παράπονο
ξέροντας πως δεν πήγε το αίμα τους του κάκου,
είναι η ειρήνη…
