Αυτή η σκηνή θεωρείται από τις κορυφαίες του ελληνικού κινηματογράφου. Βίντεο

“Το γέλιο βγήκε απ’ τον παράδεισο” είναι μία κωμική ταινία του 1963 σε σενάριο και σκηνοθεσία του  Γιώργου Παπακώστα. Η ταινία αυτή περιέχει μία σκηνή που θεωρείται από τις κορυφαίες του ελληνικού κινηματογράφου. Και αυτό λόγω του απαράμιλλου κωμικού συγχρονισμού και της μοναδικής εκφραστικότητας του Παπαγιαννόπουλου.

Πρόκειται για το σημείο όπου ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος (Ξενοφώντας) μιλάει απαξιωτικά για τον «κάποιον Παπαράντζα» που τους απειλεί, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι ο έξαλλος άνδρας (Νίκος Ρίζος) που στέκεται ακριβώς μπροστά του και κρατάει το μαστίγιο είναι ο ίδιος ο Βρασίδας Παπαράντζας.

Δεν είναι μόνο τα λόγια, αλλά η κίνηση των χεριών του, το ανασήκωμα των φρυδιών και η σωματική στάση «θιγμένου προεστού». Κοιτάζει τους γύρω του σαν να του μίλησαν για κάποιο εξωτικό και επικίνδυνο έντομο. Η σκηνή συμπυκνώνει απόλυτα τη νεοελληνική νοοτροπία της εποχής για την «κοινωνική υπόσταση» και τα ονόματα των γαμπρών!

Η στιγμή της αποκάλυψης της ταυτότητάς του και η τρομαγμένη αντίδραση του Παπαγιαννόπουλου χαρίζουν το απόλυτο γέλιο.