“Κρυβόταν” στο βυθό της θάλασσας για 5.000 χρόνια. Είναι η αρχαιότερη βυθισμένη πόλη στον κόσμο

«Κοιμόταν» στα νερά της Λακωνίας για περίπου 5.000 χρόνια, μέχρι που το 1967 ανακαλύφθηκε από τον Νικολά Φλέμινγκ και χαρτογραφήθηκε το 1968 από ομάδα του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Ο λόγος για το Παυλοπέτρι, κοντά στο χωριό Βιγλάφια, λίγο πριν την Ελαφόνησο, και μεταξύ της στεριάς και μιας μικρής νησίδας.

Μεταξύ της νησίδας και της ξηράς βρίσκεται αρχαία πόλη, βυθισμένη ελάχιστα μέτρα κάτω από την επιφάνεια, με ηλικία περίπου 5 χιλιετηρίδων. Πρόκειται για μοναδική στο είδος της πόλη αφού έχει συγκεκριμένο σχέδιο με δρόμους, κτίρια και νεκροταφείο. Υπάρχουν τουλάχιστον 15 κτίρια σε βάθος 3 με 4 μέτρων και οι πρόσφατες έρευνες του 2009 αποκάλυψαν ότι εκτείνεται σε 9 στρέμματα.

Είναι η αρχαιότερη βυθισμένη, όπως θεωρείται, πόλη στον κόσμο, η οποία κεντρίζει το ενδιαφέρον του κοινού παγκοσμίως, με την βρετανική εφημερίδα Telegraph να το έχει συμπεριλάβει σε ειδικό αφιέρωμα για τους λάτρεις των καταδύσεων.

Αρχικά υπήρχε η εκτίμηση ότι η πόλη κτίστηκε περί το 1600-1100 π.Χ. αλλά αργότερα οι έρευνες αποκάλυψαν μέσω των ευρημάτων ότι η πόλη κατοικείται πριν από το 2800π.Χ., στην αρχή της εποχής του χαλκού. Από ιστορικούς πιθανολογείται ότι το Παυλοπέτρι ποντίσθηκε το 375 μ.Χ. από τον ίδιο σεισμό που κατέστρεψε και το Γύθειο. Θεωρείται ότι το παραθαλάσσιο έδαφος σε μεγάλη έκταση μετακινήθηκε και έτσι έγινε αποκοπή της τότε χερσονήσου στην οποία βρισκόταν η Όνου Γνάθος και έτσι δημιουργήθηκε το σημερινό νησί της Ελαφόνησου.

Το γεγονός ότι η πόλη βυθίστηκε βοήθησε να διατηρηθούν τα σημερινά ευρήματα εφόσον δεν χτίστηκε ξανά ή μετά την καταστροφή η περιοχή χρησιμοποιήθηκε για γεωργία. Παρά το γεγονός της φυσικής καταστροφής από το νερό με την πάροδο των αιώνων, η διάταξη της πόλης είναι όπως ήταν πριν από χιλιάδες χρόνια.