Μόλις δύο ώρες από την Αθήνα υπάρχει ένα άγνωστο, έρημο νησάκι με καταγάλανα, παραδεισένιο νερά, φαρδιές αμμουδιές, και ψηλά, καταπράσινα δέντρα. Δίπλα στην Ερέτρια της Εύβοιας ένα μικρό νησάκι έγινε τη δεκαετία του ’60 γνωστό ως «Νησί των Ονείρων» και προσέλκυε επισκέπτες από όλη την χώρα, που ήθελαν να απολαύσουν στιγμές ηρεμίας κοντά στην πλούσια βλάστηση.
Το πιο εντυπωσιακό με τον συγκεκριμένο εγκαταλειμμένο, σήμερα, παράδεισο είναι το γεγονός ότι μπορείς να φτάσεις στο νησί με τα πόδια, αφού είναι ενωμένο με μία μικρή λωρίδα γης με την Εύβοια. Γι’ αυτό το λόγο το αποκαλούν και Πεζονήσι. Το νησί μοιάζει με προέκταση του λιμανιού και οι παραλίες του είναι γαλανές και πεντακάθαρες.
Αυτό το άλλοτε μαγευτικό νησάκι έχει ρημάξει και εγκαταλειφθεί εξαιτίας της χρόνιας διαμάχης μεταξύ του Δήμου και της Εταιρείας Ακινήτων του Δημοσίου, η οποία καθιστά αδύνατη την εκμετάλλευση του από υποψήφιους επενδυτές.
Από τη δεκαετία του ’60 το νησί είχε αξιοποιηθεί τουριστικά, προσελκύοντας χιλιάδες επισκέπτες. Περιλαμβάνει ένα ξενοδοχειακό συγκρότημα με δύο κεντρικά κτίρια που στεγάζουν 52 δωμάτια, 46 μπανγκαλόου, εγκαταστάσεις μίνι γκολφ, τένις, βόλεϊ και πινγκ πονγκ, πάρκινγκ που χωράει 300 αυτοκίνητα, εστιατόριο και beach bar και όλα αυτά πάνω σε μία παραλία με πεντακάθαρα νερά.
Οι εγκαταστάσεις αυτές ωστόσο έχουν εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια και καθότι δεν υπάρχει φύλαξη έχουν γίνει στόχος πλιατσικολόγων οι οποίοι έχουν καταστρέψει τα πάντα και έχουν αφαιρέσει ακόμα και τις κουρτίνες και τα σεντόνια του ξενοδοχείου.
Πώς όμως κατέληξε έτσι το τουριστικό θέρετρο; Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 αποτελούσε έναν πόλο έλξης για επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Μετά την μεταπολίτευση και κατόπιν διαγωνισμού, η έκταση δόθηκε προς αξιοποίηση στην εταιρεία Rest Club AE, η οποία επένδυσε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ στον εξοπλισμό.
Γύρω στο 2008 όμως η εταιρεία παρέδωσε το ακίνητο ύστερα από έξωση του Δήμου Ερέτριας. Από το 2008 το ακίνητο βρίσκεται στα αζήτητα, ενώ μία πρόταση για αξιοποίηση του νησιού κόλλησε στην γραφειοκρατία και τις αντιπαραθέσεις μεταξύ του δήμου και της ΕΤΑΔ, η οποία τελικά το 2012 απαγόρευσε να προχωρήσουν σε διαδικασίες αξιοποίησης χωρίς την άδεια της. Έτσι το νησί παραμένει αναξιοποίητο, ενώ ο Δήμος δεν έχει καταφέρει να περιφρουρήσει καν το χώρο, αφήνοντας τα κτίρια ρημαγμένα.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.