Το τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά» γράφτηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι για την ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» του 1960. Ερμηνεύτηκε από τη Μελίνα Μερκούρη. Στις 17 Απριλίου 1961, χάρισε στον Χατζιδάκι το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Επιπλέον, το τραγούδι καθιέρωσε το ρεκόρ ως το πρώτο ξενόγλωσσο τραγούδι που κέρδιζε αυτό το βραβείο.
Ο Χατζιδάκις δεν παρέστη στην τελετή απονομής στην Καλιφόρνια και το αγαλματίδιο του εστάλη αργότερα ταχυδρομικώς στην Ελλάδα. Η βράβευση αυτή του πρόσφερε παγκόσμια δημοσιότητα. Παρ’ όλα αυτά, ο Χατζιδάκις αρχικά προσπάθησε να διαχειριστεί αυτή τη δημοσιότητα, αλλά τελικά αποφάσισε να την αποφύγει. Ένιωθε ότι του στερούσε τη δυνατότητα να διαμορφώσει ο ίδιος τη σχέση του με το ακροατήριό του.
Το τραγούδι ήταν μέσα στα 10 πιο εμπορικά τραγούδια του 20ου αιώνα και τα έσοδα θα ήταν ανυπολόγιστα. Αυτό θα συνέβαινε, αν ο Χατζιδάκις διατηρούσε τα δικαιώματα. Μια άλλη διάσημη ιστορία αναφέρει ότι ο Χατζιδάκις, έχοντας ανάγκη από χρήματα για να φτιάξει τα δόντια του, πούλησε τα δικαιώματα του τραγουδιού σε μια εταιρεία. Έτσι, έχασε τεράστια έσοδα από τις εκατοντάδες διασκευές που ακολούθησαν παγκοσμίως.
Ο ίδιος ο Χατζιδάκις είχε πει με νόημα: «Μου τα έβαλαν τα παιδιά του Πειραιά»… Αν και υπάρχει μια δόση αλήθειας στο ότι ο Χατζιδάκις “ξεφορτώθηκε” τα δικαιώματα του τραγουδιού, η ιστορία με τα δόντια είναι μάλλον μια δική του χιουμοριστική υπερβολή που έμεινε στην ιστορία.
Τι συνέβη:
Ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις δεν έκρυψε ποτέ την αντιπάθειά του για το συγκεκριμένο τραγούδι, καθώς θεωρούσε ότι η τεράστια παγκόσμια επιτυχία του επισκίαζε το υπόλοιπο, πιο “σοβαρό” έργο του.
Είναι γεγονός ότι ο συνθέτης πούλησε τα δικαιώματα των «Παιδιών του Πειραιά». Αυτό συνέβη σε μια περίοδο που χρειαζόταν άμεσα μετρητά και δεν μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος των κερδών που θα έχανε στο μέλλον.
Η αναφορά στα “δόντια” προέκυψε από τον ίδιο τον Χατζιδάκι. Σε συνεντεύξεις του, όταν τον ρωτούσαν για το τραγούδι, απαντούσε με τη γνωστή του ειρωνεία και απαξίωση, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πούλησα τα δικαιώματα για να φτιάξω τα δόντια μου».
Γιατί το είπε;
Ήταν ένας τρόπος να δείξει πόσο ασήμαντο θεωρούσε το τραγούδι καλλιτεχνικά. Για εκείνον, η αξία του τραγουδιού που του χάρισε το Όσκαρ ήταν τόση, όση το κόστος μιας επίσκεψης στον οδοντίατρο.
Στην πραγματικότητα, τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη τρεχουσών αναγκών και χρεών της εποχής, αλλά η ατάκα για τα δόντια ήταν πολύ πιο “πιασάρικη” και ταίριαζε απόλυτα στην αντισυμβατική του προσωπικότητα.
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these cookies, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may have an effect on your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.