«Τα παιδιά του Πειραιά»… έφτιαξαν τα δόντια του Χατζιδάκι; Η αλήθεια

Η Ελλάδα παλιά... Ιστορίες ζωής...

Το τραγούδι «Τα παιδιά του Πειραιά» γράφτηκε από τον Μάνο Χατζιδάκι για την ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» του 1960. Ερμηνεύτηκε από τη Μελίνα Μερκούρη. Στις 17 Απριλίου 1961, χάρισε στον Χατζιδάκι το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Επιπλέον, το τραγούδι καθιέρωσε το ρεκόρ ως το πρώτο ξενόγλωσσο τραγούδι που κέρδιζε αυτό το βραβείο.

Ο Χατζιδάκις δεν παρέστη στην τελετή απονομής στην Καλιφόρνια και το αγαλματίδιο του εστάλη αργότερα ταχυδρομικώς στην Ελλάδα. Η βράβευση αυτή του πρόσφερε παγκόσμια δημοσιότητα. Παρ’ όλα αυτά, ο Χατζιδάκις αρχικά προσπάθησε να διαχειριστεί αυτή τη δημοσιότητα, αλλά τελικά αποφάσισε να την αποφύγει. Ένιωθε ότι του στερούσε τη δυνατότητα να διαμορφώσει ο ίδιος τη σχέση του με το ακροατήριό του.

Το τραγούδι ήταν μέσα στα 10 πιο εμπορικά τραγούδια του 20ου αιώνα και τα έσοδα θα ήταν ανυπολόγιστα. Αυτό θα συνέβαινε, αν ο Χατζιδάκις διατηρούσε τα δικαιώματα. Μια άλλη διάσημη ιστορία αναφέρει ότι ο Χατζιδάκις, έχοντας ανάγκη από χρήματα για να φτιάξει τα δόντια του, πούλησε τα δικαιώματα του τραγουδιού σε μια εταιρεία. Έτσι, έχασε τεράστια έσοδα από τις εκατοντάδες διασκευές που ακολούθησαν παγκοσμίως.

Ο ίδιος ο Χατζιδάκις είχε πει με νόημα: «Μου τα έβαλαν τα παιδιά του Πειραιά»… Αν και υπάρχει μια δόση αλήθειας στο ότι ο Χατζιδάκις “ξεφορτώθηκε” τα δικαιώματα του τραγουδιού, η ιστορία με τα δόντια είναι μάλλον μια δική του χιουμοριστική υπερβολή που έμεινε στην ιστορία.

Τι συνέβη:

Ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις δεν έκρυψε ποτέ την αντιπάθειά του για το συγκεκριμένο τραγούδι, καθώς θεωρούσε ότι η τεράστια παγκόσμια επιτυχία του επισκίαζε το υπόλοιπο, πιο “σοβαρό” έργο του.

  • Είναι γεγονός ότι ο συνθέτης πούλησε τα δικαιώματα των «Παιδιών του Πειραιά». Αυτό συνέβη σε μια περίοδο που χρειαζόταν άμεσα μετρητά και δεν μπορούσε να φανταστεί το μέγεθος των κερδών που θα έχανε στο μέλλον.

  • Η αναφορά στα “δόντια” προέκυψε από τον ίδιο τον Χατζιδάκι. Σε συνεντεύξεις του, όταν τον ρωτούσαν για το τραγούδι, απαντούσε με τη γνωστή του ειρωνεία και απαξίωση, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πούλησα τα δικαιώματα για να φτιάξω τα δόντια μου».

Γιατί το είπε;

Ήταν ένας τρόπος να δείξει πόσο ασήμαντο θεωρούσε το τραγούδι καλλιτεχνικά. Για εκείνον, η αξία του τραγουδιού που του χάρισε το Όσκαρ ήταν τόση, όση το κόστος μιας επίσκεψης στον οδοντίατρο.

Στην πραγματικότητα, τα χρήματα χρησιμοποιήθηκαν για την κάλυψη τρεχουσών αναγκών και χρεών της εποχής, αλλά η ατάκα για τα δόντια ήταν πολύ πιο “πιασάρικη” και ταίριαζε απόλυτα στην αντισυμβατική του προσωπικότητα.

Διαδώστε το Εδώ ζεις