Δεν ήταν μόνο δεξιοτέχνης στη ζωγραφική, αλλά και στην πρόγνωση… του καιρού

Συμεών Σαββίδης (1859 – 1927), “Σπουδή για το χρώμα”, 1910, από τη Συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη, που εκτίθεται στην  Εθνική Πινακοθήκη.

Ο Συμεών Σαββίδης ήταν από τους κυριότερους εκπροσώπους της λεγόμενης «Σχολής του Μονάχου». Ο καλλιτέχνης πέρασε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο Μόναχο, και διδάχθηκε από τους Γύζη, von Löfftz και von Diez. Έχει εκθέσει σε γενικές γραμμές σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο και στην Ελλάδα, υπογράφοντας τα έργα του κυρίως ως “Sabbides”.

Ο Σαββίδης θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους δεξιοτέχνες Έλληνες ζωγράφους τού 19ου αι. Στο έργο του, το οποίο εστιάζεται στην ανθρώπινη μορφή και τα ανατολίτικα ηθογραφικά θέματα, αναζήτησε το τέλειο σχέδιο και την τέλεια χρωματική αρμονία. Οι ιστορικοί της τέχνης τον κατατάσσουν στους «οριενταλιστές» («orientalistes») που καταπιάνονταν κυρίως με ανατολίτικα θέματα.

Φύση ανήσυχη και με πολλά ενδιαφέροντα, ασχολήθηκε με τη μελέτη αρχαίων μνημείων, καθώς και με τη γεωλογία, τη φυσιολογία, την ιατρική και τη μετεωρολογία, αναπτύσσοντας, μάλιστα, μία θεωρία για την πρόγνωση του καιρού σύμφωνα με τα χρώματα της ανατολής και της δύσης.

Το 1925 επέστρεψε φτωχός και άρρωστος στην Αθήνα, όπου και πέθανε δύο χρόνια αργότερα.