Αυτά τα δύο εμβληματικά αγάλματα του μουσείου της Ρόδου αρνούνται να δανείσουν οι αρχαιολόγοι. Εικόνες

Την έντονη αντίθεσή τους, εκφράζουν οι αρχαιολόγοι της Ρόδου στην πρόθεση που έχει διατυπωθεί για δανεισμό στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης δεκαπέντε εκ των σημαντικότερων εκθεμάτων του Αρχαιολογικού Μουσείου Ρόδου. Μεταξύ μάλιστα των εκθεμάτων αυτών είναι τα δύο πιο εμβληματικά του Αρχαιολογικού μουσείου Ρόδου, «η Αφροδίτη της Ρόδου» και η μαρμάρινη κεφαλή του Απόλλωνα-Ήλιου. Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι στον δανεισμό αυτό, αναφέρει το παράρτημα Ρόδου του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ίδρυμα Ιδιωτικού Δικαίου, ζήτησε για τετράμηνο δανεισμό δεκαπέντε από τα σημαντικότερα εκθέματα του Αρχαιολογικού Μουσείου Ρόδου. Ο προτεινόμενος δανεισμός πρόκειται να καλύψει τις ανάγκες της έκθεσης με θέμα «Κάλλος», που θα διοργανωθεί στην Αθήνα και τα εγκαίνια της οποίας έχουν προγραμματιστεί για τον Σεπτέμβριο.

Το τοπικό παράρτημα Δωδεκανήσου, του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, θεωρεί ότι “τα δύο αυτά γλυπτά, που συγκροτούν τη βάση του ιστορικού πυρήνα του Μουσείου, αποτελούν εμβληματικά έργα, κορωνίδα των εκθεμάτων του. Τα εξέχοντα αυτά δείγματα της αρχαίας Ελληνικής Πλαστικής είναι μοναδικά και αναντικατάστατα και αποτελούν το επίκεντρο ειδικών ξεναγήσεων λόγω της σημασίας τους για το Μουσείο και τον τόπο. Για τον λόγο αυτό είχαν περιληφθεί στον κατάλογο των «αμετακίνητων», δηλαδή των έργων που δεν δύνανται να δανειστούν, ο οποίος, μετά την κατάρτισή του το 2009, ποτέ δεν έλαβε την τελική έγκριση με ευθύνη της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας”.

H Αφροδίτη της Ρόδου

H Αφροδίτη της Ρόδου είναι μαρμάρινο άγαλμα που παριστάνει τη θεά Αφροδίτη γυμνή. Για τις αναλογίες και την πλαστικότητά του σήμερα θεωρείται ως ένα από τα χαρακτηριστικά προσδιοριστικά στοιχεία (σήματα) της νήσου Ρόδου. Παρίσταται ημιγονατιστή, μετά την ανάδυσή της από τη θάλασσα, σε ανάλαφρη πλάγια κάμψη με στροφή του κορμού της προς τα δεξιά να ξεπλέκει με τα δύο της χέρια, από το νερό, τα μαλλιά της.

Το άγαλμα αυτό έχει ύψος 49 εκατοστά, χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. και το μάρμαρο από το οποίο κατασκευάστηκε είναι από την Πάρο. Το άγαλμα εκτίθεται σήμερα εντός προστατευτικού κρυστάλλινου κλωβού στο αρχαιολογικό μουσείο, εντός της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου.

Κεφαλή Ήλιου

Εντυπωσιακό έργο της ελληνιστικής περιόδου, που ξεχωρίζει για τη δύναμη της έκφρασης και την καλαισθησία του. Πρόκειται για κολοσσικού μεγέθους κεφαλή, που απεικονίζει το θεό Ήλιο, το θεό της Ρόδου. Η ταύτισή του γίνεται χάρη στις οπές, που διακρίνονται στα μαλλιά του και χρησίμευαν για την ένθεση των μεταλλικών ακτίνων. Η έντονη στροφή του κεφαλιού, το μισάνοιχτο στόμα, οι ανάγλυφοι πλόκαμοι και τα σαρκώδη χαρακτηριστικά το καθιστούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του ροδιακού μπαρόκ, που χρονολογείται στα μέσα του 2ου αι. π.Χ.

Η εκφραστικότητα του προσώπου διακατέχεται από πάθος και ένταση. Ο θεός θα παριστανόταν γεμάτος ορμή και πάθος πάνω σε άρμα, στοιχείο που δικαιολογεί τα μαλλιά που ανεμίζουν. Ο τόρμος στην πίσω όψη της κεφαλής υποδηλώνει, σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, τη συμπλήρωση του λίθου με κονίαμα, ενώ σύμφωνα με άλλους (Νeumann) δείχνει ότι το γλυπτό προέρχεται από κάποιο οικοδόμημα, πιθανώς από αέτωμα.