Aπό τους πιο σπάνιους και πολύτιμους θησαυρούς της αρχαίας ελληνικής τέχνης

Οι Πίνακες του Πιτσά είναι από τους πιο σπάνιους και πολύτιμους θησαυρούς της αρχαίας ελληνικής τέχνης. Είναι μοναδικά δείγματα της Κορινθιακής μεγάλης ζωγραφικής.

Είναι τέσσερις ξύλινοι πίνακες που βρέθηκαν σε ένα σπήλαιο κοντά στο χωριό Πιτσά της Κορινθίας και χρονολογούνται γύρω στο 540–530 π.Χ. (Αρχαϊκή Περίοδος). Είναι ζωγραφισμένοι με την μέθοδο της ξηρογραφίας με ορυκτά χρώματα. Οι επιγραφές, αφιερώσεις και ονόματα, είναι γραμμένες στο κορινθιακό αλφάβητο.

Ο πιο καλοδιατηρημένος από αυτούς είναι αυτός που βλέπετε στη φωτογραφία. Ένας μικρός ξύλινος αναθηματικός πίνακας, αφιέρωμα στις Χάριτες (540-530 π.Χ.).

Απεικονίζει μια θυσία. Μια οικογένεια πιστών πλησιάζει έναν βωμό. Στα δεξιά διακρίνεται ο βωμός με φωτιά, ενώ μια γυναίκα (η ιέρεια ή η μητέρα) χύνει σπονδή από μια φιάλη. Στο πάνω μέρος υπάρχει μια επιγραφή σε κορινθιακό αλφάβητο που αναφέρει: «…ανέθηκε ταίς Χάρισι» (αφιέρωσε στις Χάριτες).

Βλέπουμε παιδιά που κρατούν κλαδιά δάφνης, μια γυναίκα που μεταφέρει ένα κάνιστρο στο κεφάλι και έναν άνδρα που οδηγεί ένα πρόβατο για θυσία. Στην πομπή συμμετέχουν δύο μουσικοί: ένας που παίζει αυλό και ένας που παίζει λύρα, δείχνοντας τη σημασία της μουσικής στη λατρεία των Χαρίτων.

Γιατί είναι τόσο σημαντικός

1. Είναι το παλαιότερο δείγμα ελληνικής ζωγραφικής σε ξύλο. Τα χρώματα (κόκκινο, μαύρο, λευκό, κίτρινο, μπλε) διατηρήθηκαν χάρη στις ιδιαίτερες συνθήκες υγρασίας του σπηλαίου.

2. Οι πίνακες είναι φτιαγμένοι από ξύλο κυπαρισσιού, καλυμμένο με ένα λεπτό στρώμα γύψου (κονίαμα), πάνω στο οποίο ζωγράφισαν οι καλλιτέχνες.

3. Δίνει μια σπάνια, «έγχρωμη» ματιά στην ενδυμασία και τις τελετουργίες των αρχαίων Ελλήνων, κάτι που συνήθως βλέπουμε μόνο σε αγγεία.