Δικαίως αποκαλείται “νησί των ανέμων”. Το κύριο στοιχείο πίσω από τη φήμη του νησιού

Η Μύκονος έχει δικαιωματικά τον τίτλο του «Νησιού των Ανέμων», καθώς πρόκειται για ένα από τα πιο ανεμώδη μέρη στην Ελλάδα. Ο χαρακτηρισμός αυτός δεν είναι απλώς ένα τουριστικό σλόγκαν, αλλά βασίζεται σε ξεκάθαρα γεωγραφικά, ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία.

1. Το γεωγραφικό φαινόμενο

Το κύριο στοιχείο πίσω από τη φήμη του νησιού είναι οι ετησίες (γνωστά σε όλους μας ως μελτέμια).

Πρόκειται για ισχυρούς, βόρειους ανέμους που πνέουν στο Αιγαίο κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες (Ιούλιο και Αύγουστο). Η Μύκονος βρίσκεται γεωγραφικά στο κέντρο των Κυκλάδων, απόλυτα εκτεθειμένη σε αυτό το ρεύμα. Οι άνεμοι αυτοί δημιουργούνται λόγω της διαφοράς ατμοσφαιρικής πίεσης ανάμεσα στο σύστημα υψηλών πιέσεων των Αζορών/Βαλκανίων και του θερμικού χαμηλού της Ασίας.

Στη Μύκονο καταγράφονται κατά μέσο όρο περισσότερες από 300 ημέρες με άνεμο τον χρόνο. Το καλοκαίρι, η ένταση των μελτεμιών φτάνει πολύ συχνά τα 7 με 8 μποφόρ, προσφέροντας βέβαια μια σωτήρια φυσική «δροσιά» απέναντι στον καύσωνα.

2. Η ιστορική απόδειξη

Η καλύτερη απόδειξη για το πόσο καθόρισε ο άνεμος τη ζωή του νησιού είναι η αρχιτεκτονική και η οικονομική του ιστορία. Οι εμβληματικοί Κάτω Μύλοι στη Χώρα της Μυκόνου δεν χτίστηκαν για ομορφιά, αλλά ως μια βαριά βιομηχανική ζώνη της εποχής.

• Από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα, η Μύκονος διέθετε πάνω από 20 ανεμόμυλους. Λόγω των ασταμάτητων ανέμων, το νησί έγινε βασικός σταθμός ανεφοδιασμού για τα πλοία που ταξίδευαν στο Αιγαίο.

• Οι ντόπιοι εκμεταλλεύονταν την αιολική ενέργεια για να αλέθουν τα σιτηρά που έρχονταν από τα γύρω νησιά, παράγοντας το περίφημο μυκονιάτικο παξιμάδι, το οποίο άντεχε στα μεγάλα θαλασσινά ταξίδια.

3. Η μυθολογική σύνδεση

Όπως για κάθε τι στην Ελλάδα, υπάρχει και ένα μυθολογικό υπόβαθρο. Σύμφωνα με τον μύθο, κάτω από τους τεράστιους βράχους της Μυκόνου βρίσκονται θαμμένοι οι Γίγαντες, τους οποίους σκότωσε ο Ηρακλής κατά τη διάρκεια της Γιγαντομαχίας. Οι ντόπιοι έλεγαν μεταφορικά ότι οι δυνατοί άνεμοι που λυσσομαχούν πάνω από το νησί είναι οι στεναγμοί και οι ανάσες των παγιδευμένων Γιγάντων που προσπαθούν να ελευθερωθούν.