Η φήμη του κάνει το γύρο της Ελλάδας… Άρχισε η τελετή ενηλικίωσης των νέων… Εικόνες

Παρά την πυκνή χιονόπτωση, η Νάουσα Ημαθίας γέμισε σήμερα αστείρευτο κέφι, πειράγματα, μεταμφιέσεις, αστεία και  αυθόρμητα γλέντια με χάλκινα και ζουρνάδες. Οι κάτοικοι της Νάουσας Ημαθίας γιορτάζουν και φέτος  ένα από τα πιο παλαιά αποκριάτικα έθιμα της χώρας: “Γιανίτσαροι και Μπούλες”. Είναι μια τελετή ενηλικίωσης των νέων, μύησης στην ιστορία της πόλης και συμμετοχής στα κοινά.

Με τη φήμη του να κάνει το γύρο της χώρας, και όχι μόνο, προσελκύοντας επισκέπτες από όλα τα μήκη και πλάτη της Ελλάδας, που καταφτάνουν στη Νάουσα για να παρακολουθήσουν από κοντά τους περήφανους Ναουσαίους να ντύνονται «Μπούλες» και να αναβιώνουν ένα έθιμο που έχει τις ρίζες του πολλές γενιές πίσω.

Στο αποκριάτικο αυτό έθιμο, έχει δοθεί πολύ πετυχημένα ο ορισμός χορευτικό δρώμενο, γιατί η δράση των ανθρώπων που συμμετέχουν στην τέλεσή του είναι δράση χορευτική. Ο χαρακτηριστικός ήχος του ζουρνά και το νταούλι, τους συνοδεύει σε κάθε τους βήμα, καθώς χορεύουν στους δρόμους της Νάουσας, κατά ομάδες.

Στο έθιμο παίρνουν μέρος μόνο νεαροί άνδρες, ανύπαντροι τα παλαιότερα χρόνια. Ο «Γενίτσαρος», ο περήφανος αυτός φουστανελοφόρος, με τα πολλά ασημικά στο στήθος και στη φουστανέλα, την μακριά πάλα (σπαθί) και τον κέρινο «πρόσωπο» είναι ο πρωταγωνιστής. Κύριο ρόλο έχει η «Μπούλα» (νύφη), αλλά είναι άνδρας που υποδύεται, χωρίς να τη γελοιοποιεί, τη γυναίκα με φαρδιά φουστάνια και «πρόσωπο» στολισμένο με τούλια και λουλούδια.

Όσοι ήθελαν να γίνουν “Μπούλες” άρχιζαν να μαζεύουν τα ρούχα και τα ασημικά τρεις μήνες νωρίτερα. Τα ρούχα της Μπούλας ήταν και είναι πανάκριβα, γι’ αυτό οι τελεστές του εθίμου όταν μπορούσαν, έραβαν ένα δύο κομμάτια και τα άλλα τα παίρνανε από παλιές Μπούλες που δε ντύνονταν. Όσον αφορά τα ασήμια (που πολλές φορές ήταν σπάνια οικογενειακά κειμήλια), αλυσίδες και τοκάδες για κάτω από τη μέση τα παίρνανε από τους Ναουσαίους.

Παλαιότερα άρχιζαν από το βράδυ του Σαββάτου, γιατί όλα τα ασήμια ράβονταν ένα-ένα επάνω στα ρούχα της Μπούλας. Σήμερα όμως το ντύσιμο αρχίζει νωρίς την Κυριακή της Απόκρεω, γιατί ο μεγάλος όγκος των ασημιών είναι ήδη έτοιμος, ραμμένος πάνω σε ένα γιλέκο ειδικά κατασκευασμένο για την περίσταση. Τελευταίος θα φορεθεί ο πρόσωπος με το ταράμπουλο. Ειδικοί τεχνίτες έχουν φτιάξει το περίπλοκο κεφαλοδέσιμο που πρέπει να είναι πολύ καλά δεμένο, για να αντέξει στις μεγάλες διαδρομές και στους πολλούς χορούς που απαιτεί το έθιμο.