Δεκαετία 1920… Έτσι ντύνονταν μασκαράδες στις λαϊκές γειτονιές και στα μεγάλα σαλόνια

Βλέπετε μία σπάνια φωτογραφία της αποκριάτικης Αθήνας του 1925…

Η Αθήνα της δεκαετίας του 1920 (η εποχή του Μεσοπολέμου) είχε μια ιδιαίτερη γοητεία. Ήταν μια περίοδος όπου η πόλη προσπαθούσε να αφήσει πίσω της τις κακουχίες των πολέμων και να διασκεδάσει με την ψυχή της. Οι μεταμφιέσεις τότε χωρίζονταν σε δύο “κόσμους”: στις λαϊκές γειτονιές και στα μεγάλα αστικά σαλόνια.

Στις γειτονιές κάτω από την Ακρόπολη, το καρναβάλι ήταν αυθόρμητο και συχνά αυτοσχέδιο. Συνήθως ντύνονταν:

• Καμήλα: Μια από τις πιο εμβληματικές μορφές ήταν η καμήλα. Δύο άτομα κάτω από ένα λινάτσα ή χαλί, με ένα ξύλινο κεφάλι καμήλας που άνοιγε το στόμα του για να “τρομάζει” ή να ζητάει κέρασμα.

• Γαϊτανάθρωπος: Άνθρωποι μεταμφιεσμένοι σε ζώα ή με τεράστιες ψεύτικες καμπούρες.

• Παλιάτσος: Κλασική στολή με φαρδιά ρούχα, μεγάλα κουμπιά και έντονο μακιγιάζ.

• Επαγγέλματα: Πολλοί ντύνονταν “Αρκουδιάρηδες”, “Γύφτοι” ή “Ζητιάνοι”, σατιρίζοντας την καθημερινότητα.

2. Στα σαλόνια & τις χοροεσπερίδες

Στα ξενοδοχεία (όπως το “Μεγάλη Βρεταννία”) και στα θέατρα, η μόδα ήταν επηρεασμένη από το Παρίσι και την Belle Époque που έδυε. Τότε φορούσαν:

• Ντόμινο : Ίσως η πιο δημοφιλής στολή. Ένας μακρύς, φαρδύς μανδύας με κουκούλα και μια μικρή μάσκα που κάλυπτε μόνο τα μάτια. Επέτρεπε το απόλυτο μυστήριο και το φλερτ χωρίς να αναγνωρίζεται κανείς.

• Κολομπίνα και Αρλεκίνος: Εμπνευσμένα από την Commedia dell’arte. Οι γυναίκες προτιμούσαν την Κολομπίνα γιατί ήταν κομψή και θηλυκή.

• Ιστορικές προσωπικότητες: Στολές εμπνευσμένες από την Αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο ή τη Γαλλική Επανάσταση (Μαρκησίες και Λουδοβίκοι).

• Flappers: Προς τα τέλη της δεκαετίας, εμφανίστηκαν οι “μοντέρνες” κοπέλες με κοντά φορέματα με κρόσσια, φτερά στα μαλλιά και μακριές πίπες τσιγάρων. Η φωτογραφία είναι του Π. Πουλίδη από το αρχείο της ΕΡΤ.