Διάβασαν το άρθρο 307
Κάθε τραγούδι, ως γνωστόν, έχει την δική του ιστορία, η οποία όμως δεν είναι πάντα γνωστή…
Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το πώς προέκυψε κάποια δημιουργία. Ένα από τα πιο εμβληματικά τραγούδια είναι η Φραγκοσυριανή, του Μάρκου Βαμβακάρη, που γράφτηκε και φωνογραφήθηκε από τον ίδιο, το 1935. Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα και γνωστότερα τραγούδια του συνθέτη.
Ο δημιουργός, Μάρκος Βαμβακάρης ξεκαθάρισε ο ίδιος σε συνέντευξή του, πώς «γεννήθηκε» το τραγούδι. Ένα τραγούδι που υμνεί την ομορφιά μιας γυναίκας από τη Σύρο, αλλά και το νησί.
«Το 1935 πήρα μαζί μου τον Μπάτη, τον αδερφό μου τον μικρό και τον πιανίστα Ροβερτάκη και πήγα για πρώτη φορά στη Σύρο, σχεδόν είκοσι χρόνια αφ’ ότου έφυγα από το νησί. Πρωτόπαιξα, λοιπόν, σ’ ένα μαγαζί στην παραλία, μαζεύτηκε όλος ο κόσμος. Κάθε βράδυ γέμιζε ο κόσμος το μαγαζί κι έκατσα περίπου δύο μήνες. Εγώ, όταν έπαιζα και τραγουδούσα, κοίταζα πάντα κάτω, αδύνατο να κοιτάξω τον κόσμο, τα έχανα. Εκεί όμως που έπαιζα, σηκώνω μια στιγμή το κεφάλι και βλέπω μια ωραία κοπέλα. Τα μάτια της ήταν μαύρα. Δεν ξανασήκωσα το κεφάλι, μόνο το βράδυ την σκεφτόμουν, την σκεφτόμουν… Πήρα, λοιπόν, μολύβι κι έγραψα πρόχειρα:
Μία φούντωση, μια φλόγα
έχω μέσα στην καρδιά
Λες και μάγια μου ‘χεις κάνει
Φραγκοσυριανή γλυκιά…
Ούτε και ξέρω πώς την λέγανε ούτε κι εκείνη ξέρει πως για αυτήν μιλάει το τραγούδι. Όταν γύρισα στον Πειραιά, έγραψα τη Φραγκοσυριανή».
Τόσο απλά…
