Διάβασαν το άρθρο 172
Βλέπετε ένα χέρι του Διονύσου με κάνθαρο, του 2ου αιώνα μ.Χ.
Ο κάνθαρος είναι είδος αρχαίου ελληνικού αγγείου με σώμα σχήματος ποτηριού με κάθετη λαβή, συνδεδεμένη με το χείλος του αγγείου. Ήταν ένα κύπελο, που συνδέθηκε με το Διόνυσο, θεό του κρασιού, του γλεντιού, της βλάστησης και της γονιμότητας, ως τυπικό κρασοπότηρό του.
Το χέρι προέρχεται από άγαλμα της ρωμαϊκής εποχής, αντίγραφο πρωτότυπου έργου του 4ου αι. π.Χ. Ανάλογα αγάλματα παριστάνουν το νεαρό θεό όρθιο με τον κάνθαρο στο δεξί χέρι. Το αριστερό χέρι να στηρίζεται σε κάποιον κορμό με κληματίδες ή να κρατά θύρσο.
Ο κάνθαρος κατασκευάστηκε αρχικά στη Λακωνία και Βοιωτία. Χρησιμοποιείτο ως ανάθημα, και θρησκευτικό σκεύος στην καθημερινή εξάσκηση της λατρείας στους ιδιωτικούς χώρους. Κατά την ύστερη κλασική και ελληνιστική εποχή η χρήση του συναντάται επίσης και στην καθημερινή ζωή, ενώ παραμένει συνδεδεμένο με την ανδρεία, το ανδρικό φύλλο και την λατρεία των νεκρών.
Οι μεγαλύτεροι κάνθαροι που βρέθηκαν έχουν ύψος μέχρι και 50 εκατοστά και ήταν τοποθετημένοι επάνω σε τάφους. Κάνθαροι απεικονίζονται επίσης σε ανάγλυφα και αττικές αγγειογραφίες, στο χέρι του νεκρού, του θεού Διονύσου, ή κάποιου συνοδού του. Φωτογραφία από το Μουσείο Ακρόπολης.
