Εντυπωσιάζει τους αρχαιολόγους η αποκάλυψη της ομαδικής ταφής ανθρώπων δεμένων με αλυσίδες

Συνεχώς εντυπωσιάζει τους αρχαιολόγους  η αποκάλυψη του μοναδικού αρχαιολογικού ευρήματος των «Δεσμωτών», στην Εσπλανάδα του Φαλήρου, που προκαλεί το παγκόσμιο ενδιαφέρον επιστημόνων.

Πρόκειται για την ομαδική ταφή ανθρώπινων σκελετών η οποία εντοπίστηκε, τον Μάρτιο του 2016, θαμμένοι ένα μόλις μέτρο κάτω από την επιφάνεια, στο πλαίσιο κατασκευής του έργου ανέγερσης του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Η εκτέλεση των “Δεσμωτών”, σύμφωνα με τα έως τώρα δεδομένα, έγινε επί τόπου. Τα άτομα ετάφησαν αλυσοδεμένα, καθώς σκελετοί φέρουν ακόμα τα μεταλλικά δεσμά τους.

Το εύρημα χρονολογείται, σύμφωνα με τους ανασκαφείς, στην ταραχώδη περίοδο του β’ μισού του 7ου αιώνα π.Χ. αποτελώντας εξέχον αρχαιολογικό εύρημα παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Ο Φαληρικός όρμος, πρώτο λιμάνι της αρχαίας Αθήνας, φιλοξένησε σε χρήση το μεγαλύτερο γνωστό νεκροταφείο της πόλης, από τον 8ο έως τον 4ο αιώνα π.Χ. Σε έκταση 70 στρεμμάτων έχουν ερευνηθεί 11 στρέμματα, αποκαλύπτοντας 1.920 ταφές, με 2.087 άτομα. Τα περισσότερα χρονολογούνται στην αρχαϊκή περίοδο. Ο μεγάλος αριθμός και, κυρίως, η ποικιλία των φαληρικών ταφών και ταφικών πρακτικών (συνήθεις και «αποκλίνουσες» ταφές, όπου δεν τελέστηκαν όλα τα ταφικά έθιμα, πρωτογενείς και δευτερογενείς καύσεις, ταφές ζώων κ.ά), απεικονίζουν πρωτίστως τις συνθήκες διαβίωσης όλων των οικονομικών τάξεων της αθηναϊκής κοινωνίας.

Σημαντικό εύρημα υπήρξε το «Κοινοτάφιο Σιδεροδέτων» με 18 εκτελεσθέντες, που τεκμηρίωσε τον τρόπο εκτέλεσης των καταδικασμένων με αποτυμπανισμό. Σιδηροδέσμιοι άνδρες εναποτέθηκαν σε 3 σειρές, άλλοι δεμένοι πισθάγκωνα και άλλοι δεμένοι μεταξύ τους, φέροντας θανατηφόρο χτύπημα στο κεφάλι. Η εκτέλεσή τους συνδέεται με την περίοδο πολιτικών αναταραχών που σημειώνονται από τον πρώιμο 7ο αιώνα π.Χ. και διήρκεσαν έως και τον 6ο αιώνα π.Χ.

Το Υπουργείο Πολιτισμού προχωρά στην ανάδειξη των ευρημάτων με τη δημιουργία μόνιμης έκθεσης, στο μουσειακό κέλυφος των Δεσμωτών, του Φαλήρου. Στόχος της έκθεσης είναι να υπηρετήσει την κατανόηση ενός μοναδικού ιστορικού επεισοδίου, στην ταραγμένη περίοδο της ιστορίας της Αθήνας, χωρίς να εγκλωβίσει το βλέμμα του επισκέπτη στη βιαιότητα της εικόνας.