Η σπανιότητά του καθηλώνει τους επισκέπτες και τους ειδικούς

Βλέπετε έναν μελαμβαφή αμφορέα του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Αποτελεί ένα από τα μόλις εβδομήντα τέτοια αγγεία σε όλον τον κόσμο. Είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και σπάνια αγγεία της ελληνιστικής εποχής (260–250 π.Χ.).

Παρά το γεγονός ότι δεν φέρει τις πολυπρόσωπες ζωγραφικές παραστάσεις της κλασικής αγγειογραφίας, καθηλώνει τους επισκέπτες και τους ειδικούς για μια σειρά από πολύ ιδιαίτερους λόγους:

Ανήκει σε μια εξαιρετικά περιορισμένη κατηγορία πολυτελούς κεραμικής, γνωστή στη διεθνή βιβλιογραφία με τον γερμανικό όρο Plakettenvasen. Στο σύνολο της παγκόσμιας αρχαιολογικής παραγωγής, διασώζονται μόλις 70 τέτοια αγγεία, παγκοσμίως.

Το ραβδωτό σώμα του αγγείου διαμορφώθηκε με αιχμηρό εργαλείο, δημιουργώντας ένα παιχνίδι φωτός και σκιάς που θυμίζει μεταλλικό σκεύος. Πάνω σε αυτή την επιφάνεια ο αγγειοπλάστης προσάρμοσε τέσσερα έκτυπα εμβλήματα, δύο σε κάθε όψη, κατασκευασμένα με μήτρες, όπως ακριβώς και τα πήλινα ειδώλια. Τρία από τα τέσσερα έκτυπα εμβλήματα εικονίζουν σκηνές κυνηγιού αγριόχοιρου, ενός θέματος ιδιαίτερα αγαπητού στην ελληνιστική τέχνη.

Με πινέλο και αιχμηρή ακίδα ζωγράφισε ένα ανθισμένο κλαδί κισσού με λευκό χρώμα στον λαιμό και στην κοιλία του αγγείου.

Στον ώμο του αγγείου υπάρχει η χαραγμένη επιγραφή: «Τύχω Διοπείθειδα» («Τύχω, κόρη του Διοπείθη»), η οποία προστέθηκε μετά την όπτηση. Η επιγραφή αποκαλύπτει τη δεύτερη ζωή του αμφορέα, καθώς μαρτυρεί ότι χρησιμοποιήθηκε ως τεφροδόχο αγγείο για τη φύλαξη της τέφρας της Τύχως.