Και όμως βρέθηκε δίπλα σε πεταμένα μπάζα…

Βλέπετε ένα ακέφαλο αγαλμάτιο της θεάς Τύχης. Βρέθηκε το 1983 σε πεταμένα μπάζα δίπλα στο Στρατόπεδο του Χορτιάτη Θεσσαλονίκης και παραδόθηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Το αγαλμάτιο είναι κατασκευασμένο από υπόλευκο μάρμαρο και διασώθηκε ελλιπές, καθώς απουσιάζουν τμήματα των χεριών, το κεφάλι και το άκρο του αριστερού ποδιού, ενώ αρκετές είναι οι φθορές και στην επιφάνειά του.

Η έννοια της Τύχης απέκτησε θεϊκή υπόσταση αρκετά νωρίς στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Ως θεά αναφέρεται στον Ομηρικό ύμνο στη Δήμητρα, στην Θεογονία του Ησιόδου, σε ορφικούς ύμνους, στον Αλκμάνα, στον Πίνδαρο κ.ά. Σύμφωνα με τον Παυσανία ο Βούπαλος ήταν ο πρώτος που κατασκεύασε άγαλμα της Τύχης που κρατούσε στο ένα χέρι το κέρας της Αμάλθειας, κατά τον έκτο αιώνα π. Χ.

Το αγαλμάτιο αυτό χρονολογείται στον 2ο αιώνα μ. Χ., αλλά είναι ένα από τα πολλά αντίγραφα ενός αγάλματος Τύχης, το οποίο πρέπει να δημιουργήθηκε στην ελληνιστική εποχή. Η μεγάλη εξάπλωση της λατρείας της Τύχης μετά την εκστρατεία του Μ. Αλεξάνδρου οφείλεται στις συχνές ανατροπές της ατομικής και συλλογικής τύχης, οι οποίες προκαλούνταν από τους συνεχείς πολέμους ανάμεσα στα βασίλεια των Διαδόχων.Μπορείτε να δείτε το αγαλμάτιο της Τύχης στη μόνιμη έκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης.