Ένα σύμβολο ξεριζωμού, μνήμης και ενσυναίσθησης

Βλέπετε το «Προσφυγάκι της Μικράς Ασίας»… Ένα σύμβολο ξεριζωμού, μνήμης και ενσυναίσθησης.

Το μαρμάρινο αγαλμάτιο μικρού αγοριού που φοράει κάπα βοσκού και κρατά σφιχτά στην αγκαλιά του μικρό σκυλάκι είναι το μοναδικό εύρημα της σπουδαίας ανασκαφής του Κωνσταντίνου Κουρουνιώτη στην αρχαία Νύσα της επαρχίας Αϊδινίου (1921-1922). Το έφερε μαζί του στην Αθήνα στις μέρες της Μικρασιατικής Καταστροφής.

Το μαρμάρινο παιδάκι, που χρονολογείται στον 1ο αι. π. Χ. δημιουργήθηκε πιθανότατα κατά παραγγελία πλούσιων γονέων ως ανάθημα σε κάποιο ιερό ή ως έργο τέχνης. Τοποθετήθηκε, κατά το συνήθειο της εποχής, σε ιδιωτικό ή σε δημόσιο χώρο. Από την πρώτη στιγμή της έκθεσή του στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το μαρμάρινο αγόρι από τη Μικρά Ασία ταυτίστηκε με τα αναρίθμητα παιδιά της Καταστροφής. Ήταν τα ορφανά του πολέμου, που αναγγέλλονταν για πολλές δεκαετίες στις αναζητήσεις του Ερυθρού Σταυρού.

Η καταγωγή του από την χαμένη προγονική κοιτίδα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και η εικόνα της παιδικής του αθωότητας, του απέδωσαν μια ιστορική ανάγνωση και μια συγκινησιακή διάσταση. Αυτές παραμένουν αμείωτες ως τις μέρες μας. Φωτογραφία από το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.