Αυτό το νησάκι δεν φαίνεται ούτε στον χάρτη… Η μαύρη ιστορία του…

Είναι μία κουκίδα γης, που περιτριγυρίζεται από θάλασσα και δεν φαίνεται στους χάρτες. Και όμως υπάρχει… και “κουβαλά” μία από τις μαύρες ιστορίες του τόπου μας…

Είναι το νησάκι Παλαιό Τρίκερι, στην κατάληξη της χερσονήσου της Μαγνησίας. Οι λιγοστοί κάτοικοι, ίσως λιγότεροι από 50, ζουν χωρίς αυτοκίνητα, μηχανές και θορύβους. Ένας αληθινός παράδεισος για όσους αγαπούν τέτοια μέρη. Δεν έχει δρόμους και κάποιος μπορεί να κάνει με τα πόδια του το γύρο του νησιού σε δύο ώρες.

Επισήμως δεν υπάρχει πλοίο που να προσεγγίζει το λιμανάκι του νησιού. Υπάρχουν όμως τα θαλάσσια ταξί που σε 5 λεπτά σε «πετάνε» απέναντι, όταν φτάσει ο επισκέπτης στον Αλογόπορο. Τα σπίτια είναι λιγοστά και δεν ξεπερνούν τα 40. Το λιμανάκι είναι απάνεμο και οι ξενώνες μετρημένοι.

Αυτό που το κάνει ξεχωριστό είναι το επιβλητικό μοναστήρι της Ευαγγελίστριας. Βρίσκεται στην κορυφή του μικρού λόφου του νησιού, μόλις στα 109 μέτρα. Πρόκειται για ένα τρίκογχο ναό που οικοδομήθηκε το 1825-1837. Χτίστηκε πάνω στα ερείπια του πυρποληθέντος ναού το 755 από πειρατές.

Η απόφαση να χτιστεί εκεί ο ναός ήρθε μετά από ένα θαύμα, όπως λένε οι ντόπιοι. Βρέθηκε στη ρίζα μιας ελιάς στην περιοχή η εικόνας της Παναγίας. Μάλιστα η εικόνα και μέρος της ελιάς βρίσκονται ακόμη φυλασσόμενα στο καθολικό του μοναστηριού. Οι επισκέπτες μπορούν να τα δουν.

Από το καλοδιατηρημένο μοναστήρι, που μπορεί κάποιος να φιλοξενηθεί στα υπέροχα κελιά του, με ελάχιστο αντίτιμο, έχει την δυνατότητα να αγναντέψει προς το Αιγαίο, την Εύβοια, τον Παγασητικό και ολόκληρο το Πήλιο.

Το πανέμορφο κατά τα άλλα νησί είχε μετατραπεί από τον Απρίλιο του 1949 έως και το 1953 σε τόπο εξορίας γυναικών. Περισσότερες από 5.000 γυναίκες όλων των ηλικιών κατέληξαν εκεί. Κοριτσάκια, έφηβες, μητέρες με τα παιδιά τους, μέχρι και ηλικιωμένες βρέθηκαν στο νησί. Οι πρώτες γυναίκες μεταφέρθηκαν εκεί από το στρατόπεδο της Χίου. Είχαν εξοριστεί, ταλαιπωρηθεί και βασανιστή ήταν.

Όταν ακόμη στο νησί δεν υπήρχε ηλεκτρικό και ήταν άγνωστη η βιομηχανία του τουρισμού, λέγεται ότι την δεκαετία του 1960, ερχόταν για διακοπές η Γκρέτα Γκάρμπο μαζί με διάσημους φίλους της για την απόλυτη ησυχία.

Και σήμερα ακόμη έρχονται διάσημοι και μη, για να απολαύσουν τη θάλασσα στις λιγοστές παραλίες του μικροσκοπικού νησιού. Οι ομορφότερες είναι η Αφέτκα, η Αγία Σοφία και η Πράσινη Άμμος, όλες μεταξύ τους σε απόσταση αναπνοής και με γαλαζοπράσινα νερά.