Αυτό το ελληνικό χωριό υπάρχει μόνο κάτω από το νερό…

Φαντάσου να περπατάς στους δρόμους του χωριού σου, να βλέπεις το σπίτι που μεγάλωσες, την εκκλησία, το σχολείο… και να ξέρεις ότι σε λίγους μήνες όλα αυτά θα βρίσκονται στον βυθό μιας τεχνητής λίμνης.

Αυτή είναι η ιστορία του Καλλίου, ενός χωριού στη Φωκίδα που «θυσιάστηκε» στα τέλη της δεκαετίας του ’70 για να δημιουργηθεί ο ταμιευτήρας του Μόρνου και να έχει η Αθήνα πόσιμο νερό.

Το 1980, τα νερά του ποταμού Μόρνου άρχισαν να καλύπτουν σταδιακά τον οικισμό. Περισσότεροι από 300 κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους. Μεταφέρθηκαν ψηλότερα, χτίζοντας το «Νέο Κάλλιο», βλέποντας όμως τις αναμνήσεις τους να βυθίζονται για πάντα κάτω από δεκάδες μέτρα νερού.

Το πιο εντυπωσιακό φαινόμενο συμβαίνει τις χρονιές που η ανομβρία ρίχνει τη στάθμη της λίμνης. Τότε, σαν από παραμύθι, τα πέτρινα σκελετωμένα σπίτια, το παλιό δημοτικό σχολείο και τα ντουβάρια του Καλλίου αρχίζουν να αναδύονται ξανά στην επιφάνεια. Όταν η στάθμη κατεβαίνει, οι παλιοί κάτοικοι επισκέπτονται τις όχθες για να αναγνωρίσουν τα θεμέλια των σπιτιών τους. Ένα απόκοσμο τοπίο που θυμίζει Ατλαντίδα της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Στον βυθό της λίμνης δεν βρίσκεται μόνο το χωριό, αλλά και τα ερείπια της αρχαίας πόλης Καλλίπολις, που καταστράφηκε από τους Γαλάτες το 279 π.Χ.