Από τα πιο εμβληματικά και συγκινητικά ευρήματα της ελληνικής προϊστορίας

Αυτό το εξαιρετικής ομορφιάς και τρυφερότητας έκθεμα είναι η πασίγνωστη «Κουροτρόφος» του Σέσκλου. Πρόκειται για ένα από τα πιο εμβληματικά και συγκινητικά ευρήματα της ελληνικής προϊστορίας. Φιλοξενείται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα.

Ανακαλύφθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα από τον σπουδαίο αρχαιολόγο Χρήστο Τσούντα στον οργανωμένο νεολιθικό οικισμό του Σέσκλου στη Θεσσαλία. Ανήκει στη Νεώτερη Νεολιθική ΙΙ, περίοδο και χρονολογείται περίπου μεταξύ 4800 – 4500 π.Χ.. Είναι ένα πήλινο, χειροποίητο ειδώλιο με σωζόμενο ύψος 16,5 εκατοστά.

Το ειδώλιο παρουσιάζει μια καθιστή γυναικεία μορφή που κρατά σφιχτά στην αγκαλιά της ένα βρέφος.

• Η στάση του σώματος της μητέρας γέρνει ελαφρώς προς τα εμπρός, ενώ τα χέρια του μωρού είναι τυλιγμένα γύρω της (το ένα στην πλάτη της και το άλλο στο στήθος της). Οι αρχαιολόγοι σημειώνουν ότι η στάση αποδίδει με εκπληκτική φυσικότητα τις τελευταίες κινήσεις της μάνας και του παιδιού ακριβώς πριν από τον θηλασμό.

• Αντίθετα με τα περισσότερα νεολιθικά ειδώλια που αναπαριστούν μορφές καθισμένες κατάχαμα, η Κουροτρόφος κάθεται σε ένα τετράποδο σκαμνί (ή «θρονί»).

• Το κεφάλι της γυναίκας δεν σώζεται. Ήταν φτιαγμένο ξεχωριστά και είχε προσαρμοστεί σε μια οπή στη βάση του λαιμού. Ωστόσο, η πλαστικότητα και η ένταση της αγκαλιάς είναι τόσο δυνατές που ο θεατής συχνά δεν προσέχει αμέσως αυτή την έλλειψη. Γιατί είναι τόσο σημαντική;

Είναι ένα μοναδικό έργο τέχνης στον ελλαδικό χώρο για την εποχή του. Πέρα από την καλλιτεχνική του αξία, αποτελεί μια από τις παλαιότερες και πιο συγκλονιστικές αποτυπώσεις της μητρικής στοργής και του πανανθρώπινου δεσμού ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί, επιβεβαιώνοντας ότι τα βαθιά ανθρώπινα συναισθήματα παρέμεναν ίδια ακόμα και 6.500 χρόνια πριν.