Δέος: Γιατί η Μονή θεωρείται από τα τολμηρότερα οικοδομήματα της βυζαντινής μηχανικής

Βλέπετε την Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Σίμωνος Πέτρας, γνωστή και ως Σιμωνόπετρα. Είναι μία από τις είκοσι Μονές του Αγίου Όρους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 300 μέτρων από τη θάλασσα πάνω σε βράχο από γρανίτη.

Η Μονή είναι ένα από τα τολμηρότερα οικοδομήματα της βυζαντινής μηχανικής, καθώς αποτελεί ένα επταώροφο πυργωτό κτίριο. Και αυτό οφείλεται στους παρακάτω λόγους:

• Είναι χτισμένη στην άκρη ενός απότομου, απομονωμένου γρανιτένιου βράχου σε ύψος 330 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Η τοποθεσία αυτή προκαλεί δέος, καθώς το κτίριο μοιάζει να αιωρείται πάνω από τον γκρεμό.

• Πρόκειται για ένα επταώροφο συγκρότημα, το οποίο αποτελεί την πιο τολμηρή κατασκευή της Αθωνικής πολιτείας. Οι πτέρυγές του “κρέμονται” πάνω από τον βράχο, απαιτώντας προηγμένες τεχνικές στήριξης και στατικής για την εποχή της.

• Η ανάγκη επέκτασης σε έναν τόσο περιορισμένο και δύσβατο χώρο οδήγησε σε μια πολυεπίπεδη αρχιτεκτονική, με πολλούς ξύλινους και πέτρινους εξώστες που αψηφούν τη βαρύτητα.

• Παρά τις καταστροφικές πυρκαγιές που υπέστη στην ιστορία της (π.χ. το 1580, 1622 και 1891), η Μονή ανοικοδομήθηκε πάνω στα ίδια δύσκολα θεμέλια, αποδεικνύοντας τη στατική επάρκεια του αρχικού σχεδιασμού και την ικανότητα των μαστόρων να διαχειριστούν το ακραίο ανάγλυφο.

• Το εντυπωσιακό υδραγωγείο της Μονής, με τις διπλές σειρές τόξων, αποτελεί επίσης σημαντικό δείγμα βυζαντινής μηχανικής, εξασφαλίζοντας την υδροδότηση σε μια τόσο απρόσιτη θέση.

Στον πρώτο όροφο της ανατολικής πτέρυγας στο ηγουμενείο, βρίσκεται το παρεκκλήσι της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής, της οποίας το αριστερό χέρι σώζεται άφθαρτο και ενίοτε σε θερμοκρασία ανθρώπινου χεριού εδώ και πολλούς αιώνες.