Το… μυστικό που τώρα αποκάλυψαν. Τι συνέβη με τη λατέρνα της ταινίας

Η ταινία “Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο” είναι μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Μια ηθογραφία γεμάτη ανθρωπιά, γέλιο και συγκίνηση, που συμπληρώνει 70 χρόνια από την πρεμιέρα της.

Ο Μίμης Φωτόπουλος και ο Βασίλης Αυλωνίτης έγραψαν ιστορία ως αξεπέραστο δίδυμο που περιπλανιέται με μια λατέρνα και… πολύ φιλότιμο, χαρίζοντάς μας στιγμές που έμειναν για πάντα. Αξίζει να σημειωθεί πως ήταν και η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Τζένης Καρέζη.

Η ταινία, σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου, γυρίστηκε το 1955. Η τεράστια επιτυχία της ταινίας οδήγησε άμεσα στη δημιουργία ενός sequel (συνέχειας) την επόμενη χρονιά, με τίτλο «Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο» (1956), με τους ίδιους πρωταγωνιστές.

Το “μυστικό”

Όπως αποκάλυψε η Finos Film, η λατέρνα που κουβαλούσαν ο Βασίλης Αυλωνίτης (Παυλάρας) και ο Μίμης Φωτόπουλος (Πετράκης) στα γυρίσματα της ταινίας ήταν στην πραγματικότητα άδεια. Αυτό συνέβη για πρακτικούς λόγους: μια πραγματική, πλήρης λατέρνα είναι ένα αρκετά βαρύ μουσικό όργανο.

Για να μπορέσουν οι ηθοποιοί να την κουβαλούν, να περπατούν και να υποδύονται τους ρόλους τους με άνεση κατά τη διάρκεια των εξωτερικών γυρισμάτων (τα οποία, παρεμπιπτόντως, ολοκληρώθηκαν μέσα στο κρύο του Νοεμβρίου, αν και στην οθόνη έμοιαζαν καλοκαιρινά!), επιλέχθηκε να χρησιμοποιηθεί ένα ελαφρύτερο, κενό αντίγραφο.

Η μουσική και τα τραγούδια, βέβαια, προστέθηκαν αργότερα στο στούντιο από τον Μάνο Χατζιδάκι, ο οποίος συνέθεσε τα εμβληματικά κομμάτια «Γαρύφαλλο στ’ αυτί» και «Αχ, βρε παλιομισοφόρια».