Σχολικές τιμωρίες μιας άλλης εποχής: Μέθοδοι που σήμερα σοκάρουν

Οι τιμωρίες των μαθητών στα ελληνικά σχολεία της παλιάς εποχής (κυρίως από τον 19ο αιώνα έως και τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού) ήταν αυστηρές, σωματικές και εξευτελιστικές. Επιπλέον, η φιλοσοφία της εκπαίδευσης τότε βασιζόταν στο ρητό «το ξύλο βγήκε από τον Παράδεισο». Η σωματική βία θεωρούνταν μέσο σωφρονισμού και επιβολής πειθαρχίας.

Η σωματική τιμωρία στα σχολεία καταργήθηκε επίσημα στην Ελλάδα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση το 1998 και στη Δευτεροβάθμια το 2005.

Συνηθισμένες σωματικές τιμωρίες

• • Ξύλο με τη βέργα: Ο δάσκαλος χτυπούσε τον μαθητή στις παλάμες ή στα οπίσθια με μια ευλύγιστη βέργα από ροδακινιά, λυγαριά ή ελιά.

  • Τράβηγμα αυτιού ή μαλλιών: Πολύ συχνή τιμωρία για ασήμαντα παραπτώματα, που συχνά άφηνε τους μαθητές με μελανιές.

  • Χαστούκια και γροθιές: Άμεση χειροδικία από τον εκπαιδευτικό την ώρα του μαθήματος.

  • Ορθοστασία στο ένα πόδι: Ο μαθητής έμενε όρθιος στη γωνία της τάξης, συχνά σηκώνοντας το ένα πόδι ή κρατώντας βαριά βιβλία.

Ψυχολογικές και εξευτελιστικές τιμωρίες

• • Η γωνία της ντροπής: Ο μαθητής στεκόταν όρθιος με το πρόσωπο στον τοίχο, γυρισμένος πλάτη στους συμμαθητές του.

  • Το «γαϊδουράγκαθο» ή πινακίδες: Σε παλαιότερες εποχές (19ος αιώνας), κρεμούσαν στον λαιμό του μαθητή μια πινακίδα που έγραφε «γάιδαρος» ή «άτακτος» για να τον διαπομπεύσουν.

  • Κούρεμα με την ψιλή: Για τους πολύ άτακτους ή για λόγους καθαριότητας (ψείρες), η αναγκαστική αποψίλωση του κεφαλιού λειτουργούσε ως στίγμα.

  • Γράψιμο «τιμωρίας»: Η επανάληψη μιας φράσης (π.χ. «Δεν θα ξαναμιλήσω την ώρα του μαθήματος») εκατοντάδες φορές στο τετράδιο.