Έφτασαν ταλαίπωροι, με την απελπισία στα μάτια και μία παράξενη λαλιά…

Στον Βόλο εγκαταστάθηκαν συνολικά 11.945 πρόσφυγες…

«Το καράβι ξεφόρτωσε μερικές εκατοντάδες ταλαίπωρους στο λιμάνι. Πολλοί από αυτούς δεν ήξεραν γρι ελληνικά, άλλοι μιλούσαν μια παράξενη λαλιά που κάτι θύμιζε αλλά δεν την καταλάβαιναν. Άντρες, γυναίκες, παιδιά και πολλοί ηλικιωμένοι με μπόγους στα χέρια και την απελπισία τα μάτια, προσπαθούσαν να καταλάβουν πού είναι αυτό που τους είπαν για μητέρα πατρίδα. Στοιβάχτηκαν στον άρον σε πρόχειρες σκηνές κοντά στο Δημοτικό Θέατρο. Το περιβάλλον ουδέτερο ως εχθρικό. Δύσκολο να τους καταλάβουν και πιο δύσκολο να συνεννοηθούν. Στη σειρά για ένα πιάτο φαγητό. Αργότερα άρχισαν οι πρώτες ξύλινες παράγκες πάνω από την Αναλήψεως, μέσα σε χωράφια με ελιές και δημιουργείται η γνωστή συνοικία «παράγκες». Άλλους τους εγκατέστησαν και έφτιαξαν ολόκληρα χωριά στην περιοχή Αλμυρού, πιο λίγους στο Βελεστίνο και μερικούς στην Αγριά…»

Αυτό αναφέρεται στο εισαγωγικό σημείωμα του λευκώματος «Μνήμες προσφύγων – Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες στον Βόλο», που μόλις κυκλοφόρησε, από τις Εκδόσεις Βόλος, η Διεύθυνση Αρχείων Μουσείων και Βιβλιοθηκών ΔΟΕΠΑΠ-ΔΗΠΕΘΕ Δήμου Βόλου.

Ογδόντα πέντε σελίδες γεμάτες πολύτιμη ιστορική μνήμη από τη Διεύθυνση Αρχείων Μουσείων και Βιβλιοθηκών. Οι φωτογραφίες αναδημοσιεύονται από το υπουργείο Πολιτισμού.